Immensità betekent letterlijk ‘immensiteit’ of ‘oneindigheid’: iets dat zo groot is dat het geen grenzen lijkt te hebben. In het lied verwijst het naar de eindeloze hemel waarin de geliefden samen opgaan, waardoor hun liefde bijna grenzeloos en tijdloos aanvoelt.
In Mina’s “Il Cielo In Una Stanza” wordt een gewone kamer ineens veel groter zodra de geliefde dichtbij is. “Questa stanza non ha più pareti” [Deze kamer heeft geen muren meer] en in plaats daarvan verschijnen “alberi, alberi infiniti” [oneindige bomen]. Zelfs het paarse plafond verdwijnt: “Questo soffitto viola / No, non esiste più” [Dit paarse plafond, nee, het bestaat niet meer]. De spreker ziet de hemel boven hen, terwijl ze samen blijven alsof er op dat moment “niente, più niente al mondo” [niets, helemaal niets ter wereld] bestaat. Dat is heerlijk overdreven, op de beste manier: liefde maakt van een kamer een hele kosmos.
Dan klinkt er een mondharmonica. Voor de spreker klinkt die als een orgel, “che vibra per te e per me” [dat trilt voor jou en voor mij], hoog in de uitgestrekte hemel. Het lied gaat dus niet over een echte kamer die letterlijk verdwijnt, maar over hoe nabijheid de grenzen van de ruimte lijkt weg te nemen. De titel betekent “De hemel in een kamer”, en precies dat beeld hoor je terug: twee mensen binnen, maar in hun ervaring onder een eindeloze hemel.