Hinkar oznacza „wiadra” i jest ciekawym, dość nietypowym słowem, które łatwo zapamiętać. W piosence pojawia się w wyrażeniu „två hinkar salt i mina sår” („dwa wiadra soli w moje rany”), będącym mocnym obrazem jeszcze większego cierpienia po rozstaniu.
„Jag Är En Idiot” znaczy „Jestem idiotą” i narrator od razu przyznaje, że sam wszystko popsuł. Błaga drugą osobę: „Kom tillbaks, jag ångrar allt jag gjorde” [Wróć, żałuję wszystkiego, co zrobiłem], a potem bierze całą winę na siebie: „Det är inte dig det är fel på, det är jag” [To nie z tobą jest coś nie tak, tylko ze mną]. Obiecuje, że stanie się tym, czego ona chciała, nawet przysięga „na grobie mamy”. To brzmi rozpaczliwie i trochę przesadnie, jak próba odzyskania kogoś za wszelką cenę.
Najlepszy, bardzo szwedzki szczegół pojawia się w scenie po rozstaniu: narrator widzi w jej „statusrad”, czyli krótkim opisie statusu w mediach społecznościowych, oraz na zdjęciach z baru, że ona dobrze się bawi. Kiedy spotykają się na mieście, proponuje kawę, lecz ona odpowiada „absolut” [oczywiście], a jednocześnie wyraźnie ma się dobrze bez niego. Refren powtarza: „Kom häll mer salt i mina sår” [Chodź, syp więcej soli w moje rany]. To znany obraz pogłębiania bólu, a „två hinkar salt” [dwa wiadra soli] robi z niego celowo absurdalną, czarną przesadę. Narrator uważa, że zasłużył na to cierpienie, bo wszystko, co zrobił i powiedział, wróciło do niego. Najkrótsza lekcja ze słownictwa brzmi tu dosadnie: „Hur jävla dum kan man få vara?” [Jak bardzo można być, do cholery, głupim?].