Lampara betekent 'lamp', maar in de context van dit lied verwijst het specifiek naar 'visserslampen'. Het is een woord dat je niet vaak tegenkomt in alledaagse gesprekken of liedjes.
In "Caruso" ziet de zanger lichten in de verte op zee en denkt hij aan de lichten van Amerika, maar het blijken slechts de lampen van vissersboten te zijn. Dit woord creëert een prachtig beeld en voegt een unieke, melancholische sfeer toe aan het verhaal.
Dit prachtige nummer, 'Caruso' van de Italiaanse artiest Lucio Dalla, neemt je mee naar een terras aan de Golf van Sorrento. Stel je voor: de zee glinstert en de wind waait stevig. Daar zie je een man die een vrouw omhelst, nadat ze heeft gehuild. Hij schraapt zijn keel en begint weer te zingen. Het refrein, 'Te voglio bene assaie / Ma tanto tanto bene sai' [Ik hou heel veel van je / Maar zo ontzettend veel, weet je], laat meteen de diepe emotie voelen. Het is een liefde die zo sterk is, 'È una catena ormai / Che scioglie il sangue dint'e vene sai' [Het is nu een keten / Die het bloed in je aderen doet smelten].
De zanger kijkt naar de lichten op zee en denkt aan Amerika, maar het blijken slechts vissersbootjes te zijn. Hij voelt pijn in de muziek, maar als hij de maan uit een wolk ziet komen, lijkt zelfs de dood zoet. Hij kijkt in de groene ogen van de vrouw, die als de zee zijn, en een traan verschijnt. De kracht van opera, waar drama soms nep is, wordt hier overwonnen door de echtheid van twee ogen die zo dichtbij en echt zijn. Ze doen hem de woorden vergeten en zijn gedachten in de war brengen. Alles wordt klein, zelfs de nachten in Amerika. Het leven lijkt op het kielzog van een schroef. Maar hij denkt er niet lang over na, voelt zich gelukkig en begint opnieuw te zingen. Een ontroerend verhaal over liefde, vergankelijkheid en de kracht van het moment.