Funambule oznacza 'linażer' lub 'akrobata chodzący po linie'. To słowo jest rzadko spotykane w codziennym języku i piosenkach, co czyni je wyjątkowo intrygującym.
W kontekście piosenki Louane, artystka używa go metaforycznie, aby opisać swoje uczucia i stan emocjonalny. Śpiewa: "En funambule, je pense à toi" (Jak linażer, myślę o tobie), co sugeruje poczucie niestabilności, balansowania na krawędzi, a jednocześnie ciągłe myślenie o ukochanej osobie. To piękne i poetyckie porównanie, które nadaje piosence głębi.
W „On Était Beau” Louane śpiewa o kimś, kto nie potrafi przestać myśleć o dawnej miłości. Myśl o tej osobie wraca wszędzie: „Sur les trottoirs je pense à toi” [Na chodnikach myślę o tobie], „Dans la nuit noire je pense à toi” [W ciemną noc myślę o tobie]. Nie ma znaczenia, czy bohaterka idzie ulicą, budzi się, stoi pod latarnią czy podróżuje wszystkimi drogami. Nawet słońce nie pomaga. To bardzo konkretne, trochę męczące zapętlenie: jedna osoba pojawia się w każdej chwili dnia.
Refren wspomina związek, który był piękny, ale zbyt gwałtowny: „On accélérait sans freins” [Pędziliśmy bez hamulców]. Para „kochała się za bardzo, żeby kochać się dobrze”, czyli uczucie było silne, lecz zabrakło spokoju i równowagi. Szczególnie ładne jest wspomnienie, że często uśmiechali się bez powodu. Teraz po tamtej bliskości zostały przeprosiny, obsesyjne myśli, bezsenność i obrazy zagubienia: „Je suis désolé je pense à toi” [Przepraszam, myślę o tobie], „Je me dégoûte” [Brzydzę się sobą]. Francuskie „j’ai le cafard” oznacza „mam chandrę”, a „au bord du gouffre” to „na krawędzi przepaści”. Dzięki tym prostym, mocnym zwrotom piosenka brzmi jak zapis wieczoru, w którym wspomnienie nie daje oddychać.