Notorious oznacza 'notoryczny' lub 'osławiony', czyli znany z czegoś, często z czegoś negatywnego lub skandalicznego. To słowo, które nadaje piosence pewien buntowniczy charakter.
W kontekście piosenki Lorde, młodzi ludzie śpiewają: "This is how we get notorious" (Tak stajemy się osławieni). Sugeruje to, że ich imprezowy styl życia i poszukiwanie "idealnych miejsc" prowadzą do reputacji, która jest zarówno ekscytująca, jak i nieco ryzykowna. To słowo idealnie oddaje młodzieńczy pęd do wolności i bycia zauważonym.
Witaj w świecie „Perfect Places” nowozelandzkiej artystki Lorde! Piosenka ta jest jak pamiętnik z intensywnych, „niezręcznych nocy” (graceless night), pełnych imprez, tańca i poszukiwania ucieczki. Narratorka, która ma „19 lat i płonie” (I'm 19 and I'm on fire), opisuje cykl wieczorów, podczas których razem z przyjaciółmi próbuje odnaleźć mityczne „idealne miejsca” (perfect places).
To opowieść o młodości, która czuje się zagubiona i „zawstydzona” (young and we're ashamed), a jej „bohaterowie blakną” (heroes fading). Imprezy, alkohol i przelotne znajomości stają się sposobem na zagłuszenie samotności i buntu przeciwko światu, który mówi im, „dokąd iść” (where to go). Jednak pod koniec utworu pojawia się kluczowe pytanie, które unosi się nad całą tą gorączkową zabawą: „Czym do cholery w ogóle są idealne miejsca?” (What the fuck are perfect places anyway?). Czy one w ogóle istnieją, czy to tylko iluzja, za którą wszyscy gonią?