Vergeige komt van het werkwoord 'vergeigen', wat 'verprutsen', 'verknoeien' of 'verpesten' betekent. Het is een informele, maar zeer expressieve manier om aan te geven dat iets helemaal misgaat.
In de context van het lied zingt LEA: "Auch, wenn alles vorbei ist / Und ich alles vergeige" (Ook als alles voorbij is / En ik alles verpruts). Dit woord benadrukt een gevoel van kwetsbaarheid en de angst om te falen, wat het nummer een diepere emotionele laag geeft.
In ‘Zu Dir’ van de Duitse artiest LEA draait alles om één veilige bestemming: naar jou toe. De verteller wil naar die persoon gaan wanneer ze eindelijk zonder masker kan zijn, wanneer dromen uiteenvallen of wanneer het leven juist bijna perfect voelt. Zelfs geluk moet ze delen: “Ich das teilen muss, weil ich so sehr fühle” [ik moet het delen, omdat ik zo veel voel]. Dat maakt de belofte mooi én heel direct: deze persoon is er niet alleen voor feestelijke momenten, maar ook wanneer er geen geld is en zelfs geen plek om te slapen. “Auf der Suche nach ’nem Platz zum Pennen” [op zoek naar een plek om te slapen] gebruikt pennen als informele manier om “slapen” te zeggen.
Het refrein blijft vragen: “Sag, darf ich zu dir?” [Zeg, mag ik naar jou toe komen?] Ook als alles voorbij is, de verteller alles verpest heeft en niemand anders er nog is. Later worden de situaties nog groter: schaamte om fouten, uitbundig feestvieren, tranen die moeten komen en zelfs het moment waarop “die letzte Stunde für mich schlägt” [mijn laatste uur slaat]. De steeds terugkerende woorden “Zu dir, zu dir” [naar jou, naar jou] klinken daardoor bijna als een eenvoudige belofte: in elke versie van het leven, van gênant en wanhopig tot blij en vol energie, kiest de verteller dezelfde persoon.