Tarkenee είναι μια ενδιαφέρουσα λέξη που σημαίνει «είναι αρκετά ζεστό» ή «μπορεί κανείς να αντέξει το κρύο». Είναι μια φινλανδική ιδιαιτερότητα, καθώς δεν υπάρχει ακριβής αντίστοιχη λέξη σε πολλές γλώσσες.
Στο τραγούδι, η επανάληψη του «kyllä täällä tarkenee» (ναι, εδώ είναι αρκετά ζεστά) δημιουργεί μια αίσθηση ανθεκτικότητας και αισιοδοξίας, παρά τις δυσκολίες που περιγράφονται στους στίχους. Είναι μια έκφραση που δείχνει ότι, παρά τις προκλήσεις, τα πράγματα είναι εντάξει ή θα γίνουν εντάξει.
Το «Tarkenee» του JVG είναι ένα θορυβώδες, αστείο στιγμιότυπο από τη ζωή στη Φινλανδία: ο Ville ξυπνά σε μια γωνιά, μυρίζει παλιά πίτσα και ακούει τους γείτονες να τσακώνονται. Οι στίχοι μιλούν για κούραση, δουλειές που δεν τελειώνουν, σκοτάδι και χρήματα, αλλά πάντα επιστρέφουν στην ίδια φράση: «Kyllä täällä tarkenee» [Εδώ πάντως αντέχεται η κατάσταση / εδώ τη βγάζουμε]. Το tarkenee κυριολεκτικά συνδέεται με το να αντέχεις το κρύο, όμως εδώ γίνεται σύνθημα αυτοπεποίθησης: όσο χαοτικά κι αν είναι όλα, ο αφηγητής δεν καταρρέει.
Η γλώσσα είναι γεμάτη φινλανδική αργκό και χιούμορ. Το «pleksit» [τα γυαλιά] «δεν θολώνουν με το παραμικρό», δηλαδή δεν πανικοβάλλεται εύκολα, ενώ τα «blehat» [τα γυαλιά ηλίου] μένουν στο κεφάλι του σαν άμυνα απέναντι στην πίεση και στα βλέμματα. Λέει ότι είναι μακριά από το fresh, δηλαδή από το να δείχνει φρέσκος και περιποιημένος, αλλά ακόμη «δεν πέφτει από το messistä», δεν χάνει τη θέση του στην παρέα ή στη φάση. Και όταν «τα πράγματα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν» και τα πρόσωπα χλωμιάζουν, εκείνος συνεχίζει: «Kyllä täällä tarkenee» [Εδώ τη βγάζουμε]. Το αποτέλεσμα είναι άμεσο, λίγο βρόμικο και πολύ διασκεδαστικό: μια παρέα που μοιάζει να έχει ξενυχτήσει, να πιέζεται και να κοροϊδεύει τα πάντα, αλλά αρνείται να το βάλει κάτω.