Sitkeä betekent 'vasthoudend', 'taai' of 'volhardend'. Het is een krachtig woord dat niet alledaags is en een diepere betekenis heeft dan een simpel 'sterk'.
In de context van het lied, "Sinulla on sitkeä sydän joka lyö" (Je hebt een vasthoudend hart dat klopt), beschrijft het de veerkracht en onverzettelijkheid van het hart, dat ondanks moeilijkheden blijft kloppen en hoop geeft. Het is een mooie metafoor voor innerlijke kracht.
Juha Tapio's "Sitkeä Sydän" is een prachtig nummer dat je meeneemt naar een wereld vol alledaagse momenten en diepe emoties. Het begint met een ontwaken, waarbij een droom van lachen vervaagt: "Herätys on nyt, uni häviää / Uni jossa naurat, et muista enempää" [Het is nu tijd om wakker te worden, de droom verdwijnt / De droom waarin je lacht, daar herinner je je niets meer van]. Je hoort een vrouw vragen wie van hen dit leven wilde, en de geluiden van een vertrekkende trein op het station. Het zijn kleine, herkenbare scènes die een gevoel van reflectie oproepen.
Maar het hart van het lied is de krachtige boodschap van veerkracht. "Sinussa on valo, sinussa on yö / Sinulla on sitkeä sydän joka lyö / Väsymättä kipinöitä tuuleen / Valaisemaan tietä pimeää" [In jou is licht, in jou is nacht / Je hebt een veerkrachtig hart dat klopt / Onvermoeibaar vonken in de wind / Om de donkere weg te verlichten]. Dit refrein herhaalt zich en benadrukt dat, ondanks de leegte die wordt beschreven – "Yläkerta kauan on ollut tyhjillään" [De bovenverdieping staat al lang leeg] – en de stormachtige wereld, er altijd een innerlijke kracht is. Je bent een wonder, "Sinä olet ihme, suuri sittenkin" [Jij bent toch een groot wonder], en je hebt het vermogen om te ademen, zelfs met een duif op je schouder die je misschien niet ziet. Het lied is een herinnering aan de onverwoestbare geest die in ieder van ons schuilt.