Maracatu to tradycyjny brazylijski styl muzyki i tańca, wywodzący się z Pernambuco. Jest to słowo, które nie pojawia się często w codziennych rozmowach ani w każdej piosence, co czyni je intrygującym.
W kontekście piosenki Jorge Ben Jora, "Esse samba que é misto de maracatu" (To samba, która jest mieszanką maracatu) podkreśla bogactwo i różnorodność brazylijskiej kultury muzycznej, łącząc sambę z elementami afrykańskimi. To słowo otwiera drzwi do poznania głębszych korzeni brazylijskiej muzyki.
W „Mas Que Nada” Jorge Ben Jor wrzuca nas tekst krótką, bardzo bezpośrednią scenę: ktoś chce przejść, bo samba już się rozkręciła. „Mas que nada, sai da minha frente, eu quero passar” [„Ale daj spokój, zejdź mi z drogi, chcę przejść”] brzmi jak żartobliwe przepychanie się do środka tańca. Słowo „mas” znaczy „ale”, „que nada” dosłownie „co za nic”, lecz całe wyrażenie „mas que nada” działa tu jak brazylijskie „daj spokój” albo „no co ty”. Narrator nie zamierza stać pod ścianą: „Pois samba está animado que eu quero é sambar” [„Bo samba jest rozkręcona, a ja chcę właśnie tańczyć sambę”].
Potem piosenka wymienia składniki tej imprezy: „Esse samba que é misto de maracatu” [„Ta samba, która jest mieszanką maracatu”]. Maracatu to brazylijska tradycja muzyczna i taneczna, więc tekst wskazuje na sambę z dodatkowym rytmicznym charakterem. Pojawia się też „É samba de preto velho, samba de preto tu” [„To samba starego czarnego człowieka, samba czarnego człowieka, ty”]. Te słowa brzmią jak odwołanie do czarnej tradycji i wspólnoty obecnej w tym tańcu, bez rozwijania tego w osobną historię. Najlepszy jest refrenowy upór: „Um samba como esse tão legal / Você não vai querer que eu chegue no final” [„Tak świetnej samby / nie będziesz chcieć, żebym dotarł do końca”]. I rzeczywiście, powtarzane „lariá laiô obá obá obá” działa bardziej jak okrzyk podczas zabawy niż zdanie do dosłownego przetłumaczenia.