Penumbra betekent 'schemering' of 'halfschaduw'. Het is een poëtisch woord dat een gevoel van melancholie en mysterie oproept, en je hoort het niet vaak in alledaagse gesprekken.
In dit lied zingt Jeanette over huilen bij het station "bajo la penumbra de un farol" (onder de schemering van een lantaarnpaal). Het woord versterkt de eenzame en droevige sfeer van afscheid, waardoor het een gedenkwaardige en emotionele keuze is.
In dit liedje zien we een eenzame ochtend door de ogen van iemand die net verlaten is. De zon schijnt weliswaar, maar de zangeres voelt zich verdrietig als ze naar de stad kijkt. Ze vraagt zich af: "¿Por qué te vas?" [Waarom ga je weg?]
Ze vertelt ons dat ze elke nacht aan die persoon denkt. Alle beloftes van haar liefde zullen met de geliefde meegaan, en ze is bang dat ze vergeten zal worden. Het is zo hartverscheurend dat ze bij het station zal huilen "igual que un niño" [als een kind]. De onuitgesproken woorden en ongeleefde uren zullen wachten, net als de wijzers van een klok. Het is een prachtig, melancholisch liedje over afscheid en de pijn van het alleen achterblijven.