Tremendísima is een intensivering van het bijvoeglijk naamwoord tremenda, wat 'enorm' of 'geweldig' betekent. De toevoeging van -ísima maakt het extreem, bijna overdreven.
In dit lied wordt het gebruikt om de 'mulata' te beschrijven als 'tremendísima mulata', wat haar buitengewone schoonheid en impact benadrukt. Het is een levendig en expressief woord dat je niet elke dag hoort en dat de passie van het lied perfect weergeeft.
In ‘La Flaca’ bewondert de verteller een uitzonderlijke vrouw uit Havana. Hij noemt haar een “coral negro de La Habana” [zwart koraal uit Havana] en een “tremendísima mulata” [geweldige mulattin]. Haar slanke lichaam beschrijft hij heel direct als “cien libras de piel y hueso” [honderd pond huid en botten], terwijl haar gezicht twee zonnen lijkt te hebben die zonder woorden spreken. Het is een kleurrijke, een tikje overdreven beschrijving, alsof hij volkomen betoverd is door haar uiterlijk en uitstraling.
Overdag slaapt La Flaca omdat ze zegt dat ze zo de honger voor de gek houdt. Zodra de nacht valt, gaat ze naar de tasca, een klein café of eethuis, om te dansen en bier na bier te drinken. Toch komt ze nooit aan, een detail dat de verteller met verbazing herhaalt. Zijn verlangen is nog sterker: voor één kus zou hij alles geven. Hij denkt terug aan de liefkozingen van hun eerste dag, ligt ’s nachts wakker en fantaseert erover naast haar te slapen. De herhaalde zin “a mí me tiene loquito” [ze maakt me helemaal gek] vat zijn toestand heerlijk eenvoudig samen: La Flaca heeft hem volledig in haar greep.