Kehanet oznacza „przepowiednię” lub „proroctwo”, a forma kehaneti znaczy „tę przepowiednię”. To niezwykłe, tajemnicze słowo, które nadaje romantycznej historii niemal magiczny klimat.
W piosence pojawia się w wersie „Kabullen bu kehaneti”, czyli „Zaakceptuj tę przepowiednię”. Podmiot liryczny sugeruje, że spotkanie kochanków było zapisane w przeznaczeniu.
„Öyle Sev” Güliz Ayli opowiada o spotkaniu dwojga ludzi, które wydaje się znajome, choć na początku są dla siebie obcy. Nocne miasto nie śpi, a wspomnienie drugiej osoby raz jest wyraźne, raz zamglone: „Görüntün bazen net, bazen de bulanık” [Twój obraz czasem jest wyraźny, a czasem zamazany]. Podmiot liryczny myśli o karmie i o tym, ile razy ich drogi mogły się przeciąć. Ich historia zmienia się jak seria sprzeczności: „Önce iki yabancı, sonra iki yalancı” [Najpierw dwoje obcych, potem dwoje kłamców], a chwilę później „Önce iki aşık, sonra tek kaldık” [Najpierw dwoje zakochanych, potem zostałem sam]. To bardzo zwięzły opis relacji, która zaczęła się od tajemnicy, przeszła przez bliskość i skończyła samotnością.
Refren brzmi jak odważna prośba o uczucie bez dystansu: „Öyle sev, öyle sarıl ki” [Kochaj tak i przytulaj tak mocno], po czym pada „Bırak nezaketi” [Porzuć uprzejmość]. Chodzi o to, by nie zachowywać się grzecznie i ostrożnie, tylko przyjąć to, co wydaje się przeznaczeniem: „Kabullen bu kehaneti” [Zaakceptuj to proroctwo]. Słowo „kehanet” oznacza właśnie proroctwo lub przepowiednię, więc refren brzmi trochę jak wyzwanie: skoro znowu na siebie trafiliśmy, pokażmy odwagę i zobaczmy, co z tego wyniknie. W drugiej zwrotce zostaje wspomnienie nocy, śmiechu i znajomych oczu. Szczególnie szczere jest „gülüşüne kandığım” [dałem się zwieść twojemu uśmiechowi], bo sugeruje, że uśmiech tej osoby był piękny, ale może też trochę zdradliwy.