Disparo betekent letterlijk een "schot" of het afvuren van een wapen. In het lied wordt het figuurlijk gebruikt: de ontmoeting voelt als een plotselinge inslag die hem van nul naar honderd brengt, alsof hij onverwacht en intens verliefd wordt.
In “Raro” zingt de Portugese artiest Fernando Daniel over een liefde die voor hem heel bijzonder is. Raro betekent “zeldzaam”, en dat woord komt steeds terug als een soort belofte: “O que temos é tão raro” [Wat wij hebben is zo zeldzaam]. De verteller laat niet snel toe dat iemand hem echt leert kennen, maar bij deze persoon durft hij wel zijn onzekerheden te tonen. Hij zegt: “Se te mostro o que não gosto em mim” [Als ik je laat zien wat ik niet leuk vind aan mezelf]. Dat klinkt kwetsbaar, maar ook gerustgesteld, omdat hij gelooft dat de ander niet blijft hangen bij alles wat hij nog niet heeft geleerd of bereikt.
De liefde zet hem bovendien aan tot verandering. “Querer tanto mudar por ti” [Zo graag voor jou willen veranderen] en “Quero-te dar tudo o que posso” [Ik wil je alles geven wat ik kan] zijn grote, directe zinnen. Een beetje overdreven? Zeker, maar dat past bij zijn belofte om op een dag de hele wereld te geven. Hij is dankbaar dat deze persoon hem van “zero ao cem” [van nul naar honderd] heeft gebracht, een beeld voor hoe snel en krachtig zijn gevoelens groeiden. Het mooiste detail zit misschien in “ter-me encontrado em ti” [mezelf in jou gevonden hebben]: deze zeldzame liefde gaat niet alleen over de ander, maar ook over het ontdekken van een betere, eerlijkere versie van zichzelf.