Gabbiano σημαίνει «γλάρος». Είναι μια λέξη που δεν συναντάμε συχνά σε τραγούδια και φέρνει μια όμορφη, ποιητική εικόνα.
Στο τραγούδι, ο Fabio Concato χρησιμοποιεί τον γλάρο ως ένα μαγικό μέσο μεταφοράς: «Un passaggio da un gabbiano, ti ha posata su uno scoglio ed eri tu» (Ένα πέρασμα από έναν γλάρο, σε άφησε πάνω σε έναν βράχο κι ήσουν εσύ). Αυτή η εικόνα προσδίδει μια ονειρική και παραμυθένια διάσταση στην ιστορία της γέννησης της αγαπημένης του.
Στο «Fiore di Maggio» («Λουλούδι του Μάη»), ο Fabio Concato φτιάχνει μια σχεδόν παραμυθένια ανάμνηση δίπλα στη θάλασσα. Η κοπέλα έχει γεννηθεί «dove c’è sempre il sole» [εκεί όπου έχει πάντα ήλιο], πάνω σε έναν βράχο από όπου μπορείς να βουτήξεις, και αυτόν τον ήλιο τον κουβαλά «dentro il cuore» [μέσα στην καρδιά]. Τον Μάιο, στο ίδιο σημείο, γεννιέται ένα λουλούδι, ενώ το χωριό γιορτάζει με τραγούδια, χαρά και αρκετό κρασί. Ο αφηγητής μάλιστα δεν θυμάται αν η κοπέλα γεννήθηκε στην άμμο ή στο σπίτι του αδελφού του. Αυτή η μικρή αβεβαιότητα κάνει την ιστορία πιο γλυκιά, σαν οικογενειακή διήγηση που έχει γίνει θρύλος.
Η πιο παιχνιδιάρικη εικόνα έρχεται από τον ουρανό: εκείνη τους βλέπει από ψηλά, δοκιμάζει να κατέβει και, με «un passaggio da un gabbiano» [μια διαδρομή με έναν γλάρο], προσγειώνεται πάνω στον βράχο. Ύστερα ο αφηγητής θυμάται μια ζεστή μέρα του Μάη, μια άδεια παραλία και τη φωνή της να λέει: «Stammi vicino e tienimi la mano» [Μείνε κοντά μου και κράτα μου το χέρι]. Έτσι, το τραγούδι ενώνει θάλασσα, ήλιο, γιορτή και μια αγάπη που μοιάζει να κατέβηκε από τον ουρανό, χωρίς να ξεκαθαρίζει αν πρόκειται για αληθινή ανάμνηση ή για ένα υπέροχο όνειρο.