Aarniopuut kelimesi, "antik ağaçlar" veya "bakir ormanlardaki yaşlı ağaçlar" anlamına gelir. Bu, günlük dilde sıkça karşılaşılmayan, şiirsel ve güçlü bir kelimedir.
Şarkıda, Karjala'nın (Karelya)
Ensiferum'un "Finnish Medley" şarkısı, Finlandiya'nın vahşi ve el değmemiş doğasına bir övgü niteliğinde. Şarkı, Karjala'nın yemyeşil ağaçlarını ve huş ağaçlarını anlatarak başlıyor: "Jo Karjalan kunnailla lehtii puu / Jo Karjalan koivikot tuuhettuu" [Karjala tepelerinde ağaçlar yeşeriyor / Karjala'nın huş koruları gürleşiyor]. Baharın gelişini ve guguk kuşunun sesini duyduğumuzda, içimizdeki o derin özlemi bu topraklara yönlendiriyoruz.
Şarkının kahramanı, kendini bu ormanların ve dağların bir parçası olarak görüyor. "Metsän poika tahdon olla / Sankar jylhän kuusiston" [Ormanın oğlu olmak istiyorum / Heybetli ladin ormanının kahramanı] dizeleriyle bu aidiyeti çok net ifade ediyor. Hatta Tapiola'nın (Finlandiya mitolojisinde orman tanrısı Tapio'nun evi) tarlalarında ayıyla güreşmekten bahsediyor, bu da doğayla ne kadar iç içe ve güçlü bir bağ kurduğunu gösteriyor. Dünya unutulup gitsin, çünkü bu vahşi doğanın içinde huzur ve kahramanca bir mücadele var: "Maailma Unholaan jääköön / Ihana on täällä rauha / Urhea on taistelo" [Dünya unutulup gitsin / Burada huzur harika / Mücadele cesurca].