Herzschlag betekent letterlijk ‘hartslag’: Herz is ‘hart’ en Schlag is ‘slag’. Het is een mooi voorbeeld van hoe Duitse samenstellingen werken.
In het lied wordt zijn Herzschlag zo luid door de zenuwen dat hij niets meer kan zeggen tegen de vrouw die hij leuk vindt. Het woord maakt de spanning en verliefdheid meteen voelbaar.
In ‘Bye Bye’ van CRO begint alles op een warme, mooie dag in de trein. Een jongen ziet een meisje tegenover zich en vindt haar meteen geweldig. In zijn hoofd heeft hij genoeg ideeën: „Sprich sie an“ [spreek haar aan] en „Wenn nicht jetzt, wann?“ [als het nu niet gebeurt, wanneer dan wel?]. Maar zodra hij iets wil zeggen, hoort hij alleen zijn hartslag. Zijn hoofd zit vol woorden, maar er komt niets uit. Het meisje stapt uit en zegt: „Bye bye, meine Liebe des Lebens“ [dag dag, de liefde van mijn leven]. Dat klinkt heerlijk dramatisch, en juist daardoor is het ook een beetje grappig: één gemiste kans in de trein wordt meteen de liefde van zijn leven.
Daarna beleeft het meisje dezelfde situatie, maar dan vanuit haar kant. Ze gaat met de trein winkelen, ziet de jongen, vindt hem leuk en gaat expres naast hem zitten. Ze denkt: „Bitte, bitte, bitte, komm, sprich mich an“ [alsjeblieft, spreek me aan]. Zij wacht dus op precies dezelfde stap waar hij bang voor is. Geen van beiden durft iets te zeggen, en opnieuw eindigt de rit met een afscheid. De zin „Kann schon sein, dass man sich im Leben zweimal begegnet, doch es beim zweiten Mal dann einfach zu spät ist“ [het kan zijn dat je elkaar in het leven twee keer tegenkomt, maar dat het de tweede keer gewoon te laat is] geeft het lied zijn speelse, maar ook pijnlijke idee: twee mensen kunnen elkaar leuk vinden en toch volledig mislopen omdat niemand durft te beginnen.