Gatos pingados is een Braziliaans-Portugese uitdrukking voor een klein, onbeduidend groepje mensen. Letterlijk betekent het zoiets als "druipende katten", wat de uitdrukking juist zo opvallend en memorabel maakt.
In het lied beschrijft Clarice Falcão een feest met slechts acht of negen aanwezigen: "Oito ou nove gatos pingados no salão". De speelse uitdrukking geeft de scène een grappige, zelfspotachtige sfeer.
In “Eu Me Lembro” van de Braziliaanse Clarice Falcão, met Moska, wordt een ontmoeting verteld alsof elk klein detail nog scherp in het geheugen staat. Het tijdstip verandert zelfs van “Era manhã / Três da tarde” [Het was ochtend / drie uur ’s middags], en ook de dag en maand blijven speels onzeker: dinsdag of donderdag, september of december. Eén ding staat vast: tijdens een klein feestje zag de verteller iemand binnenkomen. “Eu disse: Oi! Fica à vontade” [Ik zei: Hoi! Voel je thuis], maar die persoon hoorde het niet eens. Juist dat onhandige begin krijgt achteraf de betekenis van een lotsbestemming: het leven had hen voor elkaar geplaatst.
De details maken het verhaal heerlijk vreemd en grappig. Er waren maar “oito ou nove gatos pingados no salão” [acht of negen katten in de zaal], een Braziliaanse uitdrukking voor een klein groepje mensen. Er was feijoada, een Braziliaans gerecht met bonen en vlees, maar ook de absurde hap “presunto enrolado no melão” [ham gerold om meloen]. Zij vond hem erg grappig, hij praatte maar door terwijl zij deed alsof ze lachte, haar blouse zat binnenstebuiten en hij bewonderde juist zijn eigen kledingkeuze. Toch zegt de verteller steeds: “Pode me perguntar de cada coisa / Que eu me lembro” [Je kunt me alles vragen / ik herinner het me]. De herhaalde herinnering klinkt daardoor tegelijk liefdevol, overdreven en een tikje onbetrouwbaar. Misschien weet de verteller niet meer of het ochtend was, maar wel precies hoe die ene ontmoeting voelde.