Desentristecer to piękne i nieco rzadkie słowo, które dosłownie oznacza 'odpędzić smutek' lub 'rozpogodzić'. Jest to neologizm utworzony przez dodanie przedrostka 'des-' (oznaczającego przeciwieństwo) do czasownika 'entristecer' (zasmucić).
W kontekście piosenki, Caetano Veloso śpiewa: "Para desentristecer, leãozinho, o meu coração tão só" (Aby rozpogodzić, lwiątko, moje tak samotne serce). To słowo doskonale oddaje poczucie, że obecność ukochanej osoby ma moc rozjaśniania nawet najgłębszego smutku, czyniąc je bardzo poetyckim i zapadającym w pamięć.
„Leãozinho” znaczy po portugalsku „mały lwie” albo czule „lwiątko”. Caetano Veloso zwraca się tak do kogoś, kogo lubi obserwować: „Gosto muito de te ver, leãozinho” [Bardzo lubię na ciebie patrzeć, lwiątko]. Ta osoba idzie w słońcu, a samo spotkanie na drodze wystarcza, żeby rozjaśnić samotne serce: „Para desentristecer, leãozinho, o meu coração tão só” [Żeby zasmucić mniej moje tak samotne serce]. To bardzo bezpośrednia piosenka o przyjemności czyjejś obecności, bez wielkiej historii w tle.
Najładniejsze są obrazy światła i przyciągania. Lwiątko jest „um filhote de leão raio da manhã” [lwiątkiem, promieniem poranka], które przyciąga wzrok „como um ímã” [jak magnes]. Słońce złoci jego skórę, a później oboje wchodzą do morza. „Tua pele, tua luz, tua juba” [Twoja skóra, twoje światło, twoja grzywa] brzmi jak zachwyt nad wyglądem tej osoby, podczas gdy „juba” [grzywa] może też żartobliwie odnosić się do włosów samego mówiącego. Powtarzające się oglądanie lwiątka w słońcu i moczenie własnej „grzywy” w morzu sprawia, że piosenka jest ciepła, figlarna i bardzo zmysłowa, ale pozostaje prosta: dobrze być blisko kogoś, kto rozjaśnia dzień.