Desentristecer betekent 'ontdroeven' of 'vrolijk maken'. Het is een prachtig en enigszins ongebruikelijk werkwoord dat de actie beschrijft van het wegnemen van verdriet.
In dit lied gebruikt Caetano Veloso het om uit te drukken hoe de aanwezigheid van zijn 'leãozinho' (leeuwtje) zijn eenzame hart vrolijk maakt. Het is een poëtische manier om de troost en vreugde te beschrijven die de geliefde brengt.
In “Leãozinho” spreekt Caetano Veloso iemand liefdevol aan als een kleine leeuw: een tedere bijnaam, niet alleen een stoere. De zanger vindt het heerlijk om deze persoon in de zon te zien lopen: “Gosto muito de te ver, leãozinho” [Ik vind het heel fijn om je te zien, kleine leeuw]. Alleen al een ontmoeting onderweg maakt zijn eenzame hart lichter: “Para desentristecer, leãozinho, o meu coração tão só” [Om mijn zo eenzame hart minder verdrietig te maken]. De kleine leeuw wordt vervolgens “um filhote de leão raio da manhã” [een leeuwenwelp, een straal van de ochtend], die zijn blik als een magneet aantrekt. Dat is een heerlijk groot compliment voor iemand die gewoon voorbijloopt.
Zonlicht blijft het middelpunt van het lied. Het hart van de zanger wordt “o sol, pai de toda cor” [de zon, vader van alle kleur], en wanneer dat licht de huid van de ander goud maakt, wordt die aanblik nog warmer. Aan het einde gaat de bewondering het water in: hij kijkt graag hoe de kleine leeuw de zee ingaat, bewondert “tua pele, tua luz, tua juba” [je huid, je licht, je manen] en wil zelf ook zijn “manen” natmaken. De herhaling maakt het eenvoudig en bijna speels: dicht bij deze persoon zijn, in de zon liggen en samen de zee in gaan is al genoeg.