1972 Lyrics in Polish by Anssi Kela

Muurareita to forma partytywna od słowa "muurari", czyli "murarz". To interesujące słowo, ponieważ odnosi się do konkretnego zawodu, a w kontekście piosenki symbolizuje utracone marzenia i prozę życia.

Tekst piosenki mówi: "Meidän piti muuttaa maailmaa / Meistä tuli muurareita" (Mieliśmy zmienić świat / Staliśmy się murarzami). Słowo to doskonale oddaje rozczarowanie i zderzenie z rzeczywistością, gdy młodzieńcze ambicje ustępują miejsca codziennym, często mniej ekscytującym zajęciom.

„1972” Anssiego Keli to zabawne i trochę bezlitosne spotkanie dawnych szkolnych znajomych. Kristian wciąż próbuje zapuścić wąsy narysowane kiedyś na suficie klasy, Susanna ogoliła głowę i mieszka z kobietą, a Nummelin nadal siedzi samotnie w kącie w tych samych okularach. Narrator wspomina też Roopiego, któremu kiedyś zazdrościł, lecz teraz widzi go na parkiecie z opuszczonymi spodniami. Szczególnie celne jest powracające „Meidän piti muuttaa maailmaa” [Mieliśmy zmienić świat]. Zamiast tego bohaterowie zostali murarzami, taksówkarzami, szewcami, samotnymi matkami, handlarzami samochodów, lekarzami i urzędnikami. A jednak podczas spotkania mogą przez chwilę poczuć się jak królowie.

Każde kolejne wspomnienie ma własny komiczny szczegół: Nurminen mógłby być zawodowym sportowcem, gdyby po pijaku nie wpadł do kamieniołomu, a piękna Jasmin wciąż opowiada o finale konkursu Miss Lohja. Po założeniu szkolnych czapek wszyscy „wiedzieli wszystko”, lecz dorosłość przyniosła raczej dezorientację: „Mitä vanhemmiksi vartutaan, sitä tyhmemmiksi muututaan” [Im starsi się stajemy, tym głupsi się robimy]. Nawet klucz narratora nie pasuje do zamka, a ubrania wylatują przez okno, co brzmi jak finał bardzo nieudanego powrotu do domu. Najciszej wybrzmiewa końcówka o Vuorinenie, dawnym przyjacielu, z którym kiedyś rozmawiało się godzinami, a dziś potrafi powiedzieć tylko: „Oli kiva nähdä” [Miło było cię zobaczyć].