Reticências betekent 'ellipsen' of 'puntjes' (...). Het is een intrigerend woord omdat het niet alleen een leesteken is, maar ook een gevoel van onuitgesproken gedachten, onvoltooide zinnen of een voortdurende aanwezigheid oproept.
In de context van het lied van Adriana Calcanhotto symboliseert het de dingen die nog steeds aanwezig zijn, de herinneringen en de sporen van een relatie die, hoewel voorbij, nog steeds 'hangen' in de lucht. Het suggereert een verhaal dat nog niet helemaal af is, of een gevoel dat voortduurt, net als de puntjes die een zin openlaten.
Adriana Calcanhotto begint dit nummer met één krachtig woord: "Mentira" [Leugen]. Ze probeert zichzelf ervan te overtuigen dat haar geliefde niet echt weg is. Terwijl ze zingt "Lá fora é dia / Cá dentro, o relento" [Buiten is het dag / Hier binnen, de kille nachtlucht], voel je de kou in haar huis, ook al schijnt buiten de zon. Het is een leegte die wordt opgevuld door de spullen die zijn achtergebleven.
Overal waar ze kijkt, ziet ze sporen van haar ex. Het zijn de kleine, alledaagse dingen die het zo moeilijk maken: "Suas camisetas / Seguem nas gavetas" [Jouw T-shirts / Liggen nog in de lades] en "As Havaianas pretas no corredor" [De zwarte Havaianas in de gang]. De titel, "Reticências" [Beletseltekens], verwijst naar de drie puntjes (...) aan het einde van een zin. Het suggereert dat het verhaal nog niet af is, dat er dingen onuitgesproken zijn gebleven. Alles in huis is nog steeds "Tudo seu / Ainda" [Alles van jou / Nog steeds].