Тлеет [tleet] oznacza „tli się” lub „żarzy się” i opisuje coś, co nadal płonie słabym ogniem, choć nie wybucha już jasnym płomieniem.
W piosence serce „тлеет как спичка” [tleet kak spichka], czyli „tli się jak zapałka”. To obrazowe i poetyckie słowo pokazuje, że ból oraz uczucia wciąż są żywe, nawet po rozczarowaniu.
„Сердечко (Serdechko)” MIROLYBOVEJ to piosenka o sercu po miłości, która zamiast przynieść spokój, zostawiła pęknięcie. Już pierwszy obraz jest bardzo wyraźny: „Одинокое, расколотое сердечко” [„Samotne, rozbite serduszko”]. Miłość nie znika tu nagle. „Любовь капает на душу мою, словно свечка” [„Miłość kapie na moją duszę jak świeczka”]. To trochę niezwykłe porównanie: wosk ze świecy spływa kropla po kropli, tak jak ból, który powoli obciąża duszę. Za kłamstwami ukryła się miłość, a bohaterka przyznaje: „И я разбила сердце вновь” [„I znowu rozbiłam serce”]. Słowo „вновь” oznacza „ponownie”, więc brzmi to jak historia powtarzającego się zranienia.
W refrenie serce nie tylko jest ranne, lecz także „горит и тлеет как спичка” [„płonie i tli się jak zapałka”]. To obraz krótkiego, ostrego ognia, po którym zostaje żar. Bohaterka próbuje zapomnieć o przeszłości, ale wspomnienia nie pozwalają jej przejść obok bólu obojętnie. Mówi też, że „кто-то любит, а кто-то любить позволяет” [„ktoś kocha, a ktoś pozwala się kochać”]. To gorzka, bardzo bezpośrednia obserwacja o nierównej relacji. Najmocniejszy obraz pojawia się pod koniec: w jej „чуть живые глаза” [„prawie żywych oczach”] można zobaczyć duszę, która „в воске тонула” [„tonęła w wosku”]. Świeczka z początku piosenki staje się więc czymś więcej niż ozdobnym porównaniem: jej wosk zakrywa i tłumi żywą duszę.