Naufragio kelimesi, "gemi enkazı" veya "batma" anlamına gelir. Bu, günlük dilde sıkça karşılaşılmayan, güçlü ve dramatik bir kelimedir.
Lucio Dalla, bu şarkıda kelimeyi mecazi anlamda kullanarak, bir duygu selinde kaybolmayı anlatır. Şarkıdaki "affogare" (boğulmak) kelimesiyle birlikte, Caruso'nun aşkın yoğunluğu karşısında adeta boğulduğunu, duygusal bir batış yaşadığını çok etkileyici bir şekilde ifade eder. Bu şiirsel kullanım, kelimeyi gerçekten akılda kalıcı kılar.
Lucio Dalla'nın "Caruso" şarkısı, denizin parladığı ve rüzgarın güçlü estiği, eski bir terasta, Sorrento körfezinin önünde geçen dokunaklı bir hikaye anlatıyor. Şarkı, ağladıktan sonra bir kızı kucaklayan bir adamın hikayesini anlatıyor, sonra adam sesini temizleyip şarkı söylemeye başlıyor.
Şarkının ana teması, adamın kıza olan derin sevgisi: "Te voglio bene assaie, Ma tanto tanto bene sai" [Seni çok seviyorum, ama o kadar çok seviyorum ki biliyorsun]. Bu sevgi, "È una catena ormai, Che scioglie il sangue dint'e vene sai" [Artık kanı damarlarda eriten bir zincir] olarak tanımlanıyor. Adam denizde ışıklar görüyor ve Amerika'daki geceleri düşünüyor, ama bunlar sadece balıkçı teknelerinin ışıklarıymış. Müzikteki acıyı hissediyor, piyanonun başından kalkıyor ama ay bulutların arasından çıkınca ölüm bile tatlı geliyor ona. Kızın deniz gibi yeşil gözlerine bakarken aniden bir gözyaşı akıyor ve adam boğulduğunu hissediyor. Şarkı, liriğin gücünü ve bazen gerçekliğin nasıl unutulduğunu anlatıyor, ancak iki gerçek göz tüm düşünceleri karıştırıp her şeyi küçültüyor. Hayatın bir pervane izi gibi bittiğini görse de, adam mutlu hissediyor ve şarkısına devam ediyor.