Ikuinen Vappu Lyrics in Polish by JVG
Tarunhohtoiseen pochodzi od słowa tarunhohtoinen, co oznacza „legendarny”, „mityczny” lub „bajkowy”. To słowo jest rzadziej spotykane w codziennym języku fińskim i nadaje piosence poetycki, niemal magiczny wydźwięk.
W kontekście piosenki, „Haluun tarunhohtoiseen” (Chcę do legendarnego/bajkowego) wyraża pragnienie ucieczki od rzeczywistości i dążenie do czegoś niezwykłego, idealnego, niczym z baśni. To słowo doskonale oddaje beztroski i nieco fantastyczny nastrój „wiecznego vappu” (fińskiego święta wiosny), o którym mowa w utworze.
Ten numer to jak szalona majówka, która nigdy się nie kończy. Tytuł „Ikuinen vappu” znaczy dosłownie „wieczna majówka / wieczny 1 maja” i to dobrze pasuje: nawijka kręci się wokół ciągłej podróży, imprezy i uciekania od zwykłej roboty. Refren „Ei enää duunii, painan puita uuniin” [„już żadnej roboty, dokładam drewna do pieca”] brzmi jak hasło kogoś, kto rzucił pracę i zamiast tego wybiera drogi, lasy i melanż. On jedzie przez Finlandię: „Joensuusta länteen, Kuopiosta pohjoiseen” [„z Joensuu na zachód, z Kuopio na północ”], ciągle dalej od domu i codzienności, głębiej „syvemmälle skutsiin” [„głębiej w las” – slangowo: w dzicz, w zadupie].
W zwrotkach jest pełno drobnych obrazków z trasy: puste parkingi („tyhjii varikoita” [„puste place / parkingi”]), nerwowy kac poranka („aamuvapinoita” [„poranne drżenia”]) i kumple z tyłu, gdzie „ikuinen vappu takapenkil jatkuu” [„wieczna majówka trwa na tylnej kanapie”]. Mamy też typowo fińskie klimaty: ucieczkę przed zimową ciemnicą „karkuun kaamoksesta” [„ucieczka przed polarną nocą / jesienno‑zimową ciemnością”] i tekst o mandatach za prędkość („sakot ylinopeudesta” [„mandaty za przekroczenie prędkości”]). Padają nazwy: Joensuu i Kuopio to miasta w Finlandii, „Stadi” to slangowo Helsinki, a „PMMP” to popularny fiński zespół żeński, więc kiedy słyszysz „täält tulee uus PMMP” [„stąd nadchodzi nowe PMMP”], to taki żart: „my teraz jedziemy jak nowa gwiazdorska ekipa”. Całość brzmi jak wieczny wyjazd: trochę chaos, trochę kac, dużo śmiechu i to uczucie, że droga się nie kończy, bo „matka jatkuu” [„podróż trwa”].
