Learn Spanish With Resistiré 2020 with these 14 Song Recommendations (Full Translations Included!)

Imagine every piece of bad luck hitting you all at once: you lose every gamble, the exits slam shut, and your own memories pin you against the wall. That is where "Resistiré (2020)" starts, running through a nightmare checklist of low moments like "cuando me apuñale la nostalgia" ("when nostalgia stabs me") and "cuando en mi moneda salga cruz" ("when tails comes up on my coin"). In Spanish, flipping a coin is cara o cruz (heads or tails), with cruz (cross/tails) traditionally tied to the losing side of a bet. Instead of crawling into bed to hide, the singer turns into a stubborn, iron-skinned fighter who refuses to back down, even when "el diablo pase la factura" ("the devil hands over the bill").

The central metaphor gives you the best kind of resilience advice: "Soy como el junco que se dobla / Pero siempre sigue en pie" ("I am like the reed that bends / But always stays standing"). Rather than trying to break the gale, you flex with the storm so you don't snap in half. By the time the track shifts its battle cry from the solo "Resistiré" ("I will resist") to the collective shout "Resistiremos" ("We will resist"), it feels less like a personal diary and more like an entire choir refusing to let hard times win.

Wiosną 2020 roku, w środku hiszpańskiego lockdownu, radio Cadena 100 i producent Pablo Cebrián zebrali kilkudziesięciu artystów, żeby nagrać na nowo piosenkę Dúo Dinámico z 1988 roku. Dochód poszedł na Cáritas, a Hiszpanie śpiewali ją z balkonów. Zwrotki to długa lista najgorszych scenariuszy, każdy zaczyna się od "cuando": przegrasz wszystkie partie, noc nie da ci spać, a nawet "Cuando mi enemigo sea yo" (kiedy moim wrogiem będę ja). Ta ostatnia jest najlepsza, bo przyznaje, że czasem problemem jest twoja własna głowa.

Odpowiedź na to wszystko to jedno słowo, "Resistiré" (przetrwam), powtarzane jak mantra. Najładniejszy jest obraz trzciny: "Soy como el junco que se dobla" (jestem jak trzcina, która się ugina). Nie chodzi o bycie twardym jak kamień, tylko o to, żeby się pochylić i nie złamać. W wersji z 2020 roku refren śpiewają na zmianę kobiety i mężczyźni, a w mostku pojawia się "my" zamiast "ja", co w tamtych tygodniach znaczyło bardzo dużo.

Bu şarkı, her şey ters gittiğinde insanın kendine verdiği bir söz. Kıtalar tek tek darbeleri sayıyor: kaybedilen bir oyun, yalnızlıkla geçen geceler, kapanan tüm çıkış yollarını ve insanın kendi sesini bile tanımadığı günü. Sonra nakarat tek bir kelimeyle geliyor: "Resistiré" (direneceğim).

En güzel imge sazlık: rüzgârda eğiliyor ama kırılmıyor. Mesele taş gibi sert olmak değil, esneyip yine de ayakta kalmak. 2020 baharında bu seksenlerin şarkısını evlerine kapanmış sanatçılar yeniden söyledi, İspanya'da insanlar balkonlarda birlikte çaldı ve "Resistiremos" (direneceğiz) birden bütün ülkenin cümlesi oldu.

Det här är en låt om att bita ihop. Sångaren räknar upp allt som kan gå snett, förlorade partier, stängda dörrar, ensamma nätter, och svarar på varje motgång med samma ord: "Resistiré" (jag ska stå emot). Det är inget tyst uthärdande heller, utan ett löfte som ropas ut, gång på gång.

Den finaste bilden är vassen. Den viker sig när vinden blåser men går inte av, och precis så tänker sig sångaren att man överlever: man böjer sig, men man står kvar. När låten spelades in igen våren 2020 av ett femtiotal spanska artister, var och en hemma hos sig, fick låtens "Resistiremos" (vi ska stå emot) en ny betydelse för ett helt land i karantän.

Dit lied is een belofte aan jezelf op het moment dat alles tegenzit. Elk couplet noemt een klap: een verloren potje, een nacht alleen, een stilte die je bang maakt, zelfs de dag dat je je eigen stem niet meer herkent. En dan komt het refrein met dat ene woord „Resistiré” (ik hou stand).

Het mooiste beeld is het riet dat in de wind buigt maar niet breekt. Het gaat er niet om keihard te zijn, het gaat erom mee te buigen en toch overeind te blijven. In het voorjaar van 2020 zongen mensen die thuis opgesloten zaten dit oude lied uit 1988 vanaf hun balkon, en ineens gold „Resistiremos” (we houden stand) voor een heel land.

Tahle píseň je slib, který si dáváš ve chvíli, kdy všechno padá. Každá sloka vyjmenuje jednu ránu: prohranou partii, noc, která nedá pokoj, stesk, který bodá, i den, kdy nepoznáš vlastní hlas. A pak přijde refrén s jediným slovem „Resistiré“ (vydržím).

Nejhezčí obraz je rákos, který se ve větru ohne, ale nezlomí. Nejde o to být tvrdý jako kámen, jde o to pružit a pořád stát. V roce 2020 tuhle starou hymnu z osmdesátých let nazpívali lidé zavření doma a zpívali ji z balkonů, takže věta „Resistiremos“ (vydržíme) najednou platila pro celou zemi.

Ova pjesma je prkosan popis najgorih trenutaka: izgubljene partije, samoća, zatvoreni izlazi, noći bez mira. Na svaki od njih odgovor je isti, "Resistiré" (Izdržat ću). Pjevač se uspoređuje s trskom koju vjetar savija, ali je ne slomi, pa obećava da će ostati "erguida" (uspravna) pred svime.

Verzija iz 2020. snimljena je u Španjolskoj tijekom karantene zbog koronavirusa, a refren se izmjenjuje između ženskog i muškog glasa. Kad na kraju svi zajedno zapjevaju "Resistiremos" (Izdržat ćemo), osobna zakletva postaje zajednička, i zato je ta pjesma onog proljeća svakih večeri odzvanjala s balkona.

En 2020, en plein confinement, des dizaines d'artistes espagnols ont réenregistré ce titre de 1988 du Dúo Dinámico pour Cáritas, et les gens le chantaient à leurs balcons. On comprend vite pourquoi. Les couplets alignent les pires scénarios, un par un : perdre, être seul, ne plus trouver d'issue. Le refrain répond avec un seul mot, répété comme une promesse : "Resistiré" (je résisterai).

L'image centrale est simple et très juste : "Soy como el junco que se dobla" (je suis comme le roseau qui plie), "Pero siempre sigue en pie" (mais qui reste toujours debout). Pas question de jouer les héros invincibles, on plie, on encaisse les coups, et on se relève. À la fin, le je devient nous, et ça change tout.

Είναι ένας όρκος αντοχής, γραμμένος σε πρώτο πρόσωπο. Η τραγουδίστρια (και αργότερα ο τραγουδιστής) απαριθμεί όλα όσα μπορεί να πάνε στραβά: να χάσει κάθε παρτίδα, να κοιμάται με τη μοναξιά, να της κλείνουν όλες οι διέξοδοι, να τη μαχαιρώνει η νοσταλγία. Η απάντηση σε όλα είναι μία λέξη, «Resistiré» (θα αντέξω), που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά.

Η πιο ωραία εικόνα είναι το καλάμι, «junco» (καλάμι), που λυγίζει στον αέρα αλλά δεν σπάει και μένει όρθιο. Το 2020 το τραγούδι ξαναηχογραφήθηκε από δεκάδες Ισπανούς καλλιτέχνες στην καραντίνα, και στο τέλος το «θα αντέξω» γίνεται «Resistiremos» (θα αντέξουμε). Ακούγεται λίγο μελοδραματικό, αλλά εκείνη την άνοιξη ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε να ακούσει ο κόσμος από τα μπαλκόνια.

Ця пісня звучить як обіцянка самому собі: хай програно всі партії, хай закриваються всі виходи й самотність стає єдиною компанією, співак усе одно стоятиме на ногах. Головне слово тут «Resistiré» (я вистою), і його повторюють так часто, що воно звучить майже як заклинання.

Найкращий образ пісні про очерет: він гнеться під вітром, але не ламається. Наприкінці «я» переходить у «Resistiremos» (ми вистоїмо), і в 2020 році, коли пів Іспанії сиділо вдома на карантині, саме цей рядок перетворив стару пісню на спільний гімн.

Это песня-клятва: человек перечисляет всё, что может на него обрушиться, и на каждый удар отвечает одним словом, «Resistiré» (я выстою). Проигранные партии, одиночество по ночам, закрытые двери, мечты, разбитые вдребезги, а в ответ упрямое обещание держаться на ногах.

Главный образ взят из природы: тростник, который гнётся под ветром, но не ломается, «como el junco que se dobla» (как тростник, который гнётся). В версии 2020 года первый припев поёт женский голос, а второй мужской, и вместе с хором из десятков артистов песня звучит как общее обещание: «Resistiremos» (мы выстоим). Весной 2020 года Испания пела её с балконов, и это легко услышать.

Questa canzone è una promessa fatta a sé stessi: qualunque cosa succeda, io non crollo. Il ritornello si apre con "Resistiré" (Resisterò), e da lì arriva un elenco di colpi da incassare: la solitudine, le partite perse, le notti senza dormire, i venti contrari. La risposta è sempre la stessa: restare in piedi.

L'immagine più bella è quella del giunco, che si piega ma non si spezza. Non è un eroe che non sente il dolore, è qualcuno che lo sente tutto e decide comunque di andare avanti. Nel 2020, cantata da decine di artisti spagnoli chiusi in casa durante il lockdown, è diventata un inno collettivo, e il passaggio a "Resistiremos" (Resisteremo) dice proprio questo: non ce la faccio da solo, ce la facciamo insieme.

Em 2020, com a Espanha trancada em casa por causa da COVID-19, a Cadena 100 juntou um monte de cantores para regravar a canção do Dúo Dinámico de 1988, com produção de Pablo Cebrián, e o dinheiro foi para a Cáritas. A letra é uma lista de dias ruins: perder em tudo, dormir com a solidão, ter medo do silêncio. Tem até um verso esperto sobre azar, "Cuando en mi moneda salga cruz" (quando na minha moeda der coroa).

O refrão responde a tudo isso com teimosia. A imagem que fica é a do junco: "Soy como el junco que se dobla" (sou como o junco que se dobra), uma planta que verga com o vento e não quebra. E aí vem a promessa, "Resistiré, resistiré" (resistirei, resistirei), que naquele ano virou hino de varanda, cantado por gente que não podia sair de casa.

Mitten im Lockdown im Frühjahr 2020 haben sich Dutzende spanische Stars zu Hause aufgenommen und dieses alte Lied zu einer Hymne fürs Durchhalten gemacht. Die Strophen zählen auf, was alles schiefgehen kann: verlorene Partien, Nächte ohne Ruhe, Angst vor der Stille, Türen, die sich schließen. Und auf jede dieser Lagen antwortet der Refrain mit einem einzigen Wort: „Resistiré“ (Ich halte durch).

Das schönste Bild ist das Schilf. „Soy como el junco que se dobla pero siempre sigue en pie“ (Wie das Schilf, das sich biegt, aber immer noch steht): Wer nachgibt, ohne zu brechen, kommt durch den Sturm. Gegen Ende wird aus dem Ich ein „Resistiremos“ (Wir halten durch), und genau das hat das Lied in jenem Frühling für ein ganzes Land bedeutet.