Gözlerimin içine nasıl bakabiliyorsun, sanki açık kapılar gibi?
Beni o kadar hissizleştiğim özüme doğru götürüyorsun
Ruhum soğuk bir yerde uyuyor
Sen onu orada bulup eve geri getirene kadar
Adımı çağır ve beni karanlıktan kurtar
Olduğum hiçlikten kurtar beni
Şimdi neyimsiz olduğumu bildiğime göre
İçime nefes ver ve beni gerçek yap
Adımı çağır ve beni karanlıktan kurtar
Olduğum hiçlikten kurtar beni
Bir yalan yaşıyordum, içimde hiçbir şey yok
Dokunuşun olmadan içten donmuş
Ölüler arasında tek hayat sensin
Bunca zaman göremediğime inanamıyorum
Karanlıkta tutulmuştum ama sen karşımdaydın
Bin yıldır uyuyormuşum gibi
Her şeye gözlerimi açmalıyım
Düşüncesiz, sesiz, ruhsuz
Burada ölmeme izin verme, daha fazlası olmalı
Adımı çağır ve beni karanlıktan kurtar
Olduğum hiçlikten kurtar beni
Bir yalan yaşıyordum, içimde hiçbir şey yok