Fjällhöga to złożenie słów "fjäll" (góra, szczyt) i "höga" (wysoki). Oznacza to "wysokogórski" lub "o wysokich górach".
To słowo jest niezwykłe, ponieważ nie jest często używane w codziennym języku, a jego połączenie maluje piękny obraz szwedzkiego krajobrazu. W kontekście hymnu, "Du fjällhöga nord" (Ty wysokogórska północy) podkreśla majestat i piękno szwedzkich gór, nadając pieśni podniosły i patriotyczny ton.
To pełne czułości pozdrowienie dla Szwecji. Podmiot liryczny mówi do niej: „Du gamla, Du fria, Du fjällhöga nord” [„Ty stara, ty wolna, ty górzysta Północy”], a potem dodaje „Du tysta, Du glädjerika sköna” [„Ty cicha, ty radosna i piękna”]. Szwecja pojawia się tu jako konkretne miejsce: ma słońce, niebo i zielone łąki. „Din sol, Din himmel, Dina ängder gröna” [„Twoje słońce, twoje niebo, twoje zielone łąki”] brzmi jak serdeczne powitanie kraju, który narrator zna i kocha.
W drugiej części pojawia się pamięć o dawnej chwale: „Du tronar på minnen / Från fornstora dar” [„Ty królujesz dzięki wspomnieniom / z wielkich dni przeszłości”]. Słowa mówią też, że imię Szwecji kiedyś słynęło na całym świecie: „Då ärat Ditt namn / Flög över jorden” [„Wtedy twoje czczone imię / niosło się po całej ziemi”]. Najbardziej bezpośrednia jest końcówka: „Jag vill leva / Jag vill dö / I Sverige” [„Chcę żyć / chcę umrzeć / w Szwecji”]. To bardzo mocna deklaracja przynależności, powtórzona tak, by nie dało się jej przeoczyć. W wykonaniu Zlatana Ibrahimovicia z udziałem Day tekst brzmi jak osobisty ukłon w stronę kraju, jego natury i pamięci o przeszłości.