Hjärtansfröjd kelimesi, tam anlamıyla "kalbin neşesi" veya "kalbin sevinci" anlamına gelir. Bu, günlük dilde sıkça rastlanmayan, daha şiirsel ve eski bir ifadedir.
Şarkıda, bu kelime hem sevgiliye bir hitap olarak ("Kom hjärtansfröjd" - Gel kalbimin neşesi) hem de bir çiçek türü olarak kullanılarak, doğanın güzelliği ile aşk arasındaki bağı vurgular. Bu çift anlamlı kullanımı, kelimeyi daha da ilginç ve akılda kalıcı kılar.
“Uti vår hage” [bahçemizde], mavi yemişlerin ve türlü çiçeklerin bulunduğu güzel bir kır alanına davetle başlıyor. “Kom hjärtansfröjd” [gel, gönül neşesi] nakaratı, sevilen kişiye yapılan sıcak ve şiirsel bir çağrı. Şarkıcı, “Vill du mig något, så träffas vi där” [Benden bir şey istiyorsan, orada buluşalım] diyerek buluşma yerini açıkça söylüyor. Ardından liljor [zambaklar], akvileja [haseki küpesi adlı çiçek], rosor [güller], saliveja [adaçayı] ve krusmynta [güzel kokulu bir nane türü] sırayla çağrılıyor. Çiçek adlarının peş peşe gelmesi, sözlere küçük bir bahçe gezisi havası veriyor.
İkinci bölümde bu bahçe, dans etmeye davet eden “fagra små blommor” [güzel küçük çiçekler] ile daha da neşeleniyor. Şarkıcı, sevdiği kişi isterse ona bir çelenk bağlayacağını söylüyor: “Vill du, så binder jag åt dig en krans” [İstersen sana bir çelenk bağlarım]. Son kıtada yemişler ve çiçekler yeniden anılıyor, fakat seçim nettir: “Men utav alla du kärast mig är” [Ama hepsinin içinde benim için en sevgili olan sensin]. Yani bütün bu bahçe güzelliğinin sonunda, en değerli şeyin karşısındaki kişi olduğu söyleniyor.