Ensorcelle pochodzi od czasownika ensorceler, co oznacza 'zaczarować', 'oczarować' lub 'rzucić urok'. To słowo ma w sobie nutę magii i tajemniczości.
W piosence Vanessa Paradis śpiewa o Sekwanie: "Tellement jolie elle m'ensorcelle" (Tak piękna, że mnie zaczarowuje). Używa tego słowa, aby wyrazić, jak bardzo rzeka ją urzeka i porywa, nadając jej niemal mistyczne właściwości. To piękne i poetyckie określenie, które idealnie oddaje urok Paryża i jego rzeki.
Piosenka "La Seine" Vanessy Paradis i Matthieu Chédida to urocza opowieść o miłości do Paryża, a konkretnie do rzeki Sekwany. Artystka opisuje Sekwanę jako pewną siebie i piękną ("Tellement jolie elle m'ensorcelle" [Tak piękna, że mnie oczarowuje]), która ma w sobie coś magicznego, zwłaszcza gdy księżyc nad nią świeci ("Extralucide la lune est sur La Seine" [Jasnowidzący księżyc jest nad Sekwaną]). To uczucie jest tak silne, że sprawia, iż Paryż wydaje się być pod wpływem rzeki ("Paris est sous La Seine" [Paryż jest pod Sekwaną]), a nawet jeśli ktoś myśli, że to przez alkohol, piosenka sugeruje, że to po prostu urok Sekwany.
To, co jest naprawdę wzruszające, to osobista więź piosenkarki z rzeką. Powtarza, że nie wie, dlaczego tak jest, ale ona i Sekwana po prostu się kochają ("Je ne sais, ne sais, ne sais pas pourquoi C'est comme ça, la Seine et moi On s'aime comme ça la Seine et moi" [Nie wiem, nie wiem, nie wiem dlaczego Tak już jest, Sekwana i ja Kochamy się tak, Sekwana i ja]). Jest też fragment, który bawi się słowami, zamieniając "La Seine" (Sekwana) na "La scène" (scena), co może sugerować, że artystka czuje podobną miłość i przywiązanie do sceny, na której występuje. Całość to piękna, lekka i pełna uczuć deklaracja miłości do miejsca i jego atmosfery, zwłaszcza gdy serce "chwieje się" na Moście Sztuk ("Sur le Pont des Arts Mon coeur vacille" [Na Moście Sztuk Moje serce się chwieje]) i oddycha czystym powietrzem.