Fagulhando pochodzi od słowa fagulha, oznaczającego iskrę. Czasownik ten oznacza iskrzenie się, błyszczenie lub rozpalanie się.
W kontekście piosenki, Vanessa da Mata śpiewa: "Mas nós somos um quadro de Klimt / 'O Beijo' para sempre fagulhando em cores". Używa tego słowa, aby opisać, jak ich miłość, niczym obraz Klimta, zawsze iskrzy się i płonie żywymi kolorami, symbolizując wieczną pasję i blask ich związku.
Masz czasem wrażenie, że dorośli wokół uwielbiają narzekać na miłość? Vanessa da Mata zaczyna ten popowy kawałek od uderzenia w cyników: śpiewa, że wychowała się, słuchając kpin, żartów i frustracji na temat małżeństwa: „Eu cresci ouvindo anedotas, clichês e chacotas” („Dorastałam, słuchając anegdot, banałów i drwin”). Zwróć uwagę na brazylijski czasownik amasiar z wersu „Sobre amasiar, se casar” („O życiu na kocią łapę, o ślubie”) – w potocznej mowie oznacza wspólne mieszkanie bez formalnego ślubu, często traktowane z przymrużeniem oka albo lekką złośliwością. Dla artystki poddanie się temu cynizmowi to tchórzostwo. Powtarza z uporem proste słowa: „Te amo” („Kocham cię”), stawiając czoła lękom przed tym, co przyniesie starość.
Zamiast udawać, że życie to bajka, Vanessa otwarcie pyta: a co, jeśli czas wszystko popsuje? „E se o romance se desconstruir” („A co, jeśli romans się rozpadnie” / „rozłoży na części”). Odpowiedź, jaką daje, jest jednak absolutnie bezczelna i piękna. Porównuje swoją relację do słynnego dzieła sztuki: „Mas nós somos um quadro de Klimt / 'O Beijo' para sempre fagulhando em cores” („Ale my jesteśmy obrazem Klimta, 'Pocałunkiem' wiecznie iskrzącym kolorami”). Chodzi o złoty, pełen blasku obraz Gustava Klimta, który ma przetrwać próbę czasu. Jej ostateczny cel to nie hollywoodzki dramat, tylko coś bardzo zwyczajnego: „Dois velhos felizes / De mãos dadas numa tarde de sol” („Dwoje szczęśliwych staruszków trzymających się za ręce w słoneczne popołudnie”). Słuchaj tej piosenki, żeby poczuć, jak naturalnie płynie język portugalski, kiedy ktoś po prostu decyduje się kochać na przekór wszystkim marudom.
Vanessa da Mata, z Brazylii, śpiewa utwory, które są mieszanką popu, reggae i brazylijskiej muzyki popularnej. Jej twórczość często charakteryzuje się lekkimi rytmami i melodyjnymi liniami wokalnymi.
Jest autorką wielu piosenek, a do jej najpopularniejszych należą „Ai, Ai, Ai...”, „Boa Sorte/Good Luck” (nagrana z Benem Harperem) oraz „Amado”.