Squarciagola kelimesi, "ciğerleri patlarcasına" veya "yüksek sesle" anlamına gelir. Genellikle birinin çok yüksek sesle bağırdığını veya güldüğünü ifade etmek için kullanılır.
Şarkıda, Ultimo bu kelimeyi "Ho visto gente esclusa Ridere a squarciagola" (Dışlanmış insanların ciğerleri patlarcasına güldüğünü gördüm) dizesinde kullanır. Bu, zorluklara rağmen hayattan keyif alabilen ve neşesini yüksek sesle ifade edebilen insanların güçlü bir imgesini yaratır. Bu kelime, şarkının genel teması olan hayata karşı duruşu ve içsel gücü vurgular.
Ultimo, İtalyan sanatçı, bu şarkıda hayatı önceden kusursuzca planlamak yerine olduğu hâliyle kabul etmeyi seçiyor. “Preferisco vivere” [Yaşamayı tercih ederim] ve “Preferisco stringere / Che lasciare perdere” [Bırakmaktansa sarılmayı tercih ederim] sözleri, onun vazgeçmek yerine tutunma kararını açıkça anlatıyor. Bir yandan “Ti va se ci lasciamo” [Ayrılalım mı?] diye soruyor, hemen ardından “Poi vieni qui vicino / E raccontami un segreto” [Sonra yanıma gel ve bana bir sır anlat] diyor. Bu küçük dönüş, şarkının ilişkilere ve hayata bakışındaki gelgitleri tatlı bir şekilde gösteriyor: uzaklaşmak istiyor, ama yakınlığa da ihtiyacı var. “Un secolo e un secondo” [Bir yüzyıl ve bir saniye] gibi şiirsel bir ifadeyle geçmişin ağırlığıyla tek bir anın değerini yan yana koyuyor.
Nakarattaki “Io la vita la prendo com’è” [Hayatı olduğu gibi kabul ediyorum] şarkının merkezindeki cümle. Geleceğe götüren trene binmek istemiyor; “anche un semplice minuto” [sıradan bir dakikanın bile] tadını çıkarmayı seçiyor. 22 Eylül, anlatıcının “o yere” dönmek istediği belirli bir gün olarak geçiyor, fakat neresi olduğu söylenmiyor. Son bölümde eski inançları bırakıp yenilerini kurmaktan, bir başkasına güvenmekten ve “Cantare in pieno inverno / Per dar la primavera” [Kışın ortasında şarkı söyleyip baharı getirmekten] bahsediyor. Bu, müziğe büyük bir görev yükleyen, biraz iddialı ama güzel bir görüntü: Kendi yoluna devam ederken insanların hayatına umut taşıma isteği.