Slootje to zdrobnienie od słowa sloot, oznaczającego wąski rów lub kanał melioracyjny, typowy dla holenderskiego krajobrazu. W piosence pojawia się w wyrażeniu slootje springen, czyli „skakanie przez rów”, co przywołuje obraz beztroskiej zabawy na wsi.
„Mooi Hier” to radosna pochwała życia na wsi, z dala od pośpiechu dużego miasta. Podmiot liryczny pochodzi z okolic Veluwe i Twenterand w Holandii, gdzie ludzie pozdrawiają się serdecznie, a dzień może płynąć wolniej. „Kom je slootje springen straks?” [„Pójdziesz później skakać przez rów?”] brzmi jak zaproszenie do zwyczajnej, trochę dziecięcej zabawy, a „op de dijk fietsen met windkracht acht” [„jeździć rowerem po wale przy sile wiatru osiem”] dodaje temu pomysłowi całkiem konkretną dawkę szaleństwa. Najważniejsza jest prostota: na wsi „mniej jest do chcenia i trzeba”, bo ziemia daje więcej niż wystarczy.
Dalsze obrazy są jak album wspomnień z wakacji: leżenie na plecach i patrzenie w niebo, jaskółka odlatująca na południe, budowanie tratw, cielę uczące się stać, kryjówka w stodole i kocięta urodzone w maju. Są też szałasy w lesie, bieganie z rozwianymi włosami, wspinanie się na najwyższe drzewo i bardzo zabawna scena „Onder duizend sterren buiten plassen in de sloot” [„Sikać na zewnątrz pod tysiącem gwiazd, do rowu”]. Powtarzane „Het is mooi, mooi hier” [„Tu jest pięknie, naprawdę pięknie”] nie potrzebuje wielkich argumentów. Nawet jeśli ludzie z miasta będą komentować, bohaterka wybiera to miejsce i mówi wprost: „Ik blijf gewoon mooi hier” [„Po prostu zostaję tutaj, gdzie jest pięknie”].