Rói pochodzi od czasownika roer, czyli „gryźć”, „drążyć” lub „toczyć”. W piosence pojawia się w wyrażeniu a dor que rói e devora („ból, który drąży i pożera”), więc opisuje nie fizyczne gryzienie, lecz wyniszczający ból emocjonalny. To obrazowe i rzadko spotykane słowo, które mocno podkreśla intensywność cierpienia.
„E Agora” SYRO to bardzo osobista rozmowa z rodziną. Podmiot liryczny wspomina matkę i ojca, widząc ich wpływ w tym, kim sam się stał: „És parte de mim” [Jesteś częścią mnie]. Nie udaje jednak, że dorastanie było łatwe. Mówi wprost: „nem sempre foi bom crescer” [nie zawsze dobrze było dorastać] i żałuje, że zabrakło mu siły, by powiedzieć: „Só vos queria ter ao meu lado” [Po prostu chciałem mieć was przy sobie]. Zwrot „vos” oznacza „was”, w liczbie mnogiej, a „p’ra” w „olharem p’ra trás” jest skróconą, potoczną formą „para”, czyli „do”.
W drugiej części pojawia się młodsza siostra. Bohater obiecał jej, że będzie przy niej, i mówi: „se hoje eu sou forte, eu fi-lo por ti” [jeśli dziś jestem silny, zrobiłem to dla ciebie]. To nie jest jednak zamknięta historia. W refrenie zimno, deszcz i ból przestają mieć nad nim władzę: „A chuva já não me molha” [Deszcz już mnie nie moczy], a cierpienie „foi embora” [odeszło]. Mimo tego wciąż chce „remendar o passado” [załatać przeszłość] i czeka na dzień, w którym znów będzie mógł być u boku rodziny. Najbardziej porusza szczerość pytania „Será que foi sempre sincero?” [Czy to zawsze było szczere?], po którym nie następuje oskarżenie, lecz zaproszenie: „Aqui vos espero” [Tutaj na was czekam].