Midvintertid betekent 'midwintertijd'. Het is een poëtisch en enigszins archaïsch woord dat de donkerste periode van het jaar beschrijft, wanneer de dagen het kortst zijn.
In dit lied over Lucia, de brenger van licht, benadrukt het woord de diepe duisternis waaruit het licht tevoorschijn komt. Het creëert een sterk contrast en roept een gevoel van traditie en folklore op.
In dit Zweedse winterlied is de nacht diep donker: “Så mörk är natten i midvintertid” [Zo donker is de nacht in hartje winter]. Dan verschijnt Lucia. Ze komt naar het donker toe met licht op haar hoofd: “Hon kommer med ljus i sin krona” [Ze komt met licht in haar kroon]. De tekst verwelkomt haar als een goede, vriendelijke figuur die een groet van kerstvrede brengt. Dat maakt Lucia hier bijna tot een wandelend lichtpunt in de donkerste tijd van het jaar.
In het laatste deel verandert het beeld. De dag is ook donker voor de zwaluw, maar zij verlaat haar nest en haar rust om naar een hogere plek te vliegen: “Hon flyger mot ljusnande dagar” [Ze vliegt naar dagen die lichter worden]. Dat is een mooie, eenvoudige beweging van duisternis naar licht. Sofia Karlsson, een artiest uit Zweden, brengt met dit lied een winterse Lucia-scène waarin een lichtkroon, kerstvrede en een vogel die naar betere dagen vliegt centraal staan.