Leskenlehden is de genitief enkelvoud van leskenlehti, wat letterlijk 'weduweblad' betekent, maar in het Fins verwijst naar de paardebloem (Taraxacum officinale).
Het is een prachtig en enigszins poëtisch woord dat de komst van de lente symboliseert. In de context van het lied, waar 'Neiti Kevät' (Vrouwe Lente) terugkeert, opent zij haar 'fragiele ogen' bij het zien van de eerste paardebloem, wat de hernieuwing van de natuur en het leven benadrukt.
In "Neiti Kevät" [Juffrouw Lente] van Sir Elwoodin Hiljaiset Värit vieren we de terugkeer van de lente na een lange, koude winter. Het lied opent met beelden van dansende bomen en de zon die zachtjes een oude houten muur kust, wat meteen een gevoel van vernieuwing en warmte oproept.
De zanger drukt een diep verlangen uit naar de lente met de herhaalde zin "Kuinka sua kaipasin täällä taas! Talven yli odotin täällä taas" [Wat heb ik je gemist hier weer! Ik heb de hele winter gewacht hier weer]. Het is een universeel gevoel van opluchting en blijdschap als de natuur weer tot leven komt. De lente wordt gepersonifieerd als "Neiti kevät", een juffrouw die de stad binnenkomt en alles weer nieuw maakt. Zelfs de lippen die gebarsten zijn door de koude winter beginnen weer te zingen, en de aarde zucht als een oude man, wat de diepe impact van de seizoensverandering benadrukt. Het is een prachtig lied over hoop en de cyclus van het leven!