Verbannen oznacza „wygnać” lub „wypędzić”, a w tekście pojawia się w wyrażeniu „uit dit paradijs verbannen” („wygnany z tego raju”). To mocne i poetyckie słowo, które podkreśla lęk przed utratą ukochanej osoby i wspólnego świata.
„Dansen” znaczy „Tańczyć” i w tej piosence taniec staje się sposobem, by jeszcze przez chwilę być razem, nawet gdy wszystko wokół się rozpada. Podmiot liryczny mówi: „Ik wou dat ik kon dansen, blijven dansen” [Chciałbym móc tańczyć, wciąż tańczyć], a zaraz potem wyobraża sobie płonący raj: „Al staat dit hele paradijs in brand” [Nawet jeśli cały ten raj płonie]. To mocny, trochę filmowy obraz, ale prośba jest bardzo prosta: „Blijf nog even bij mij” [Zostań jeszcze chwilę przy mnie]. Zimno, deszcz wpadający do pokoju i dziury w mieszkaniu nie mają aż takiego znaczenia, skoro „Gelukkig zijn we samen” [Na szczęście jesteśmy razem].
Najciekawsze jest to, że ta bliskość nie potrzebuje idealnych warunków. Bohater nie przejmuje się opiniami innych: „Laat ze zeggen wat ze willen” [Niech mówią, co chcą], a nawet spadające niebo nie jest najważniejsze, dopóki druga osoba pozostaje w pobliżu. Słowa dwojga ludzi potrafią stworzyć własny świat, choć nie wiadomo, czy wszystko potoczy się dobrze. W końcówce pojawia się zachęta, by odłożyć lęk i nie zachowywać wszystkich łez na później: „We hoeven het niet alleen te doen” [Nie musimy robić tego sami]. To piosenka o trzymaniu się razem przed zniknięciem całego „raju”, z refrenem tak prostym i upartym, że naprawdę trudno nie wyobrazić sobie tańca mimo deszczu, ognia i dziur w suficie.