Panta rei to filozoficzne wyrażenie oznaczające „wszystko płynie”, czyli wszystko nieustannie się zmienia. W piosence pojawia się przy słowach „Sentimenti, panta rei” i sugeruje, że uczucia są zmienne, choć wspomnienie ukochanej osoby wciąż pozostaje.
„FLAMENCO PARANOIA” Samuraia Jaya, włoskiego artysty, z udziałem Vito Salamanki, to nocna scena po rozstaniu, w której uczucie wcale nie chce zniknąć. Podmiot prosi o powód, żeby zapomnieć o drugiej osobie, ale widzi jej uśmiech nawet „dentro al fondo di un caffè” [na dnie kawy]. Liczy dni, miesiące i lata, pytając, czy kiedyś przestaną o sobie myśleć. Najmocniejsza jest jego obietnica: „Bruciasse il mondo torno da te” [gdyby świat płonął, wrócę do ciebie]. To celowo przesadzona deklaracja, a przez to bardzo szczera. Nawet gdy tej nocy się nie dotykają, muzyka po raz ostatni gra, jakby taniec miał zastąpić rozmowę.
Tytuł łączy taniec z chaosem w głowie. „Flamenco paranoia” [flamenco i paranoja] brzmi jak gwałtowny taniec między pragnieniem a poczuciem winy. „Balaclava sui sensi di colpa” [kominiarka na poczuciu winy] to dziwny, mocny obraz: coś zakrywa winę, ale nie sprawia, że ona znika. Pojawia się też „acqua santa” [woda święcona], która ma wynieść złe myśli, oraz łacińskie gangi strzelające gdzieś na zewnątrz, podczas gdy on nadal chce ukochanej „malamente” [źle, w sposób niezdrowy lub bolesny]. „Mala suerte” po hiszpańsku znaczy „pech” albo „złe szczęście”, a „panta rei” to greckie „wszystko płynie”, więc miłość zostaje tu pokazana jako coś zmiennego, ale pamięć nie odpuszcza: „Non ti passerò e lo sai” [nie przestanę cię kochać, i dobrze o tym wiesz].