Το bruciasse είναι ο υποτακτικός παρατατικός του bruciare («καίω») και σημαίνει «να καιγόταν». Στον στίχο “Che non importa se bruciasse il mondo, torno da te” («Δεν έχει σημασία αν καιγόταν ο κόσμος, επιστρέφω σε σένα»), χρησιμοποιείται υπερβολικά και ποιητικά για να δείξει ότι η αγάπη του είναι πιο δυνατή ακόμη και από την καταστροφή του κόσμου.
Το «FLAMENCO PARANOIA» του Ιταλού καλλιτέχνη Samurai Jay, με τον Vito Salamanca, είναι ένα τραγούδι για έναν έρωτα που τελείωσε, αλλά δεν λέει να φύγει από το μυαλό. Ο αφηγητής ζητά έναν λόγο «Dammi un motivo» [Δώσε μου έναν λόγο] για να προσπαθήσει να ξεχάσει, όμως βλέπει ακόμη «il tuo sorriso dentro al fondo di un caffè» [το χαμόγελό σου στον πάτο ενός καφέ]. Μετρά μέρες, μήνες και χρόνια και αναρωτιέται αν κάποτε θα ξεπεράσει εκείνη ή αν εκείνη θα τον ξεπεράσει. Η απάντηση, πάντως, είναι μάλλον ξεκάθαρη: «Bruciasse il mondo torno da te» [Ακόμη κι αν καιγόταν ο κόσμος, θα γύριζα σε σένα]. Είναι λίγο υπερβολικό, λίγο απελπισμένο, και ακριβώς γι’ αυτό ταιριάζει τόσο καλά στο τραγούδι.
Η εικόνα του «flamenco paranoia» μοιάζει με έναν τελευταίο χορό, ενώ η μουσική παίζει ξανά «un’ultima volta» [για μία τελευταία φορά]. Η «balaclava sui sensi di colpa» [μπαλακλάβα πάνω στις ενοχές] παρουσιάζει τις ενοχές σαν κάτι που προσπαθεί να κρύψει, ενώ η «acqua santa» [αγιασμός] γίνεται ένας τρόπος να διώξει τις σκέψεις. Γύρω του, η νυχτερινή σκηνή συνεχίζεται με λατινικές παρέες που «fanno fuoco» [βάζουν φωτιά, δηλαδή ξεσηκώνουν την ατμόσφαιρα], αλλά εκείνος ακόμη θέλει έντονα αυτό το άτομο. Το «panta rei» σημαίνει «τα πάντα ρέουν», όμως εδώ τα αισθήματα δεν κυλούν μακριά: η καρδιά και το μυαλό ανεβοκατεβαίνουν, σαν «guerra e pace» [πόλεμος και ειρήνη], και η ανάμνηση επιμένει. Ο τίτλος γίνεται έτσι ένας παράξενος, χορευτικός συνδυασμός: κίνηση και εμμονή, μουσική και ενοχές, ένας τελευταίος χορός με κάποιον που ο αφηγητής δεν έχει καταφέρει να ξεχάσει.