Nenia to poetyckie określenie pieśni żałobnej lub lamentu. W piosence narrator mówi, że gdy nocą zapłacze, zagra na gitarze „nenię wiejską”, czyli smutną, ludową melodię wyrażającą tęsknotę za rodzinną miejscowością i bliskimi.
„Che Sarà” to pożegnanie z rodzinną miejscowością i skok w niepewną przyszłość. Narrator widzi swoje miasteczko na wzgórzu jako „vecchio addormentato” [starego śpiącego człowieka], miejsce ogarnięte nudą, opuszczeniem i niemal chorobliwym bezruchem. Mówi wprost: „Paese mio ti lascio, io vado via” [Moje miasteczko, zostawiam cię, odchodzę]. Refrenowe „Che sarà?” znaczy „Co będzie?”, a „sarà quel che sarà” to idiom w rodzaju „będzie, co ma być”. Nie brzmi to jak pewny plan. Bohater przyznaje: „So far tutto o forse niente” [Umiem zrobić wszystko albo może nic], więc jutro ma dopiero pokazać, co z tego wyniknie.
Wyjazd boli także dlatego, że przyjaciele już prawie wszyscy odeszli, a reszta wkrótce ruszy jego śladem. Na drogę narrator zabiera gitarę. Jeśli w nocy zapłacze, zagra „una nenia di paese” [wieśniankę, prostą kołysankę z rodzinnych stron], jakby chciał przenieść swój dom w dźwiękach. Żegna też ukochaną pocałunkiem i obiecuje powrót, choć nie potrafi podać daty: „Ti do l’appuntamento come quando non lo so” [Umawiam się z tobą, choć nie wiem kiedy]. Właśnie ta mieszanka czułości, żalu i wzruszającego „zobaczymy jutro” czyni piosenkę tak bliską: odejście jest decyzją, ale dom nadal jedzie razem z nim.
Ricchi e Poveri to włoska grupa popowa, która powstała w Genui w 1967 roku. Początkowo występowali jako kwartet, a potem jako trio. Dziś są znani jako duet.
Ich muzyka to chwytliwe, radosne melodie, które podbiły serca publiczności. Do ich najbardziej znanych utworów należą „Sarà perché ti amo”, „Mamma Maria” oraz „Che sarà”. Reprezentowali Włochy na Konkursie Piosenki Eurowizji w 1978 roku.