Morgenglanz kelimesi, sabahın ilk ışıklarının parlaklığını ve ışıltısını ifade eder. Şarkının başında geçen bu kelime, doğanın uyanışını ve tazeliğini çok güzel bir şekilde betimler.
Şarkı, doğa ana Gäa'ya bir övgü niteliğinde olduğu için, bu kelime doğanın güzelliğini ve canlılığını vurgulayarak dinleyiciyi şarkının mistik atmosferine çeker. Nadir ve şiirsel bir kelime olması onu daha da ilgi çekici kılar.
Oonagh’un Almanya’dan gelen sanatçı kimliğiyle seslendirdiği “Gäa”, doğayı uzak bir manzara gibi değil, insanın içinde yaşayan bir güç olarak anlatıyor. Şarkı sabah çiyiyle kaplı ışığı, yaprakların arasına saklanan gün aydınlığını, kayaları ve ormanı anıyor. “Du bist in uns, wir sind in dir” [Sen bizim içimizdesin, biz de senin içindeyiz] dizesi, insanla yeryüzünü birbirinden ayrı görmüyor. Gäa burada dünyaya biçim veren, onu koruyan ve “bis ans Ende der Zeit” [zamanın sonuna kadar] dünyayı dokuyan ana figür olarak karşımıza çıkıyor.
Şarkının en güzel yanı, doğayı dinlemeye çağırması: “Lausch dem Wind, erhör die Nacht” [Rüzgârı dinle, geceyi işit]. Ardından gelen “Mit jedem Wort schenke Gäa dir Kraft” [Gäa her sözüyle sana güç verir] ve “Ihr Atem trägt deine Seele hinauf” [Onun nefesi ruhunu yukarı taşır] dizeleri, yeryüzünün nefes alan, kalbi atan bir varlık gibi sunulduğunu gösteriyor. Tekrar edilen “Nárë ar nén” [ateş ve su] ile “Vist' ar cemen” [hava ve toprak] sözleri, Almanca bölümlerin yanında doğanın temel unsurlarını çağırıyor. Sonlarda “Spür ihr Herz, es schlägt in uns” [Onun kalbini hisset, bizim içimizde atıyor] denmesi, bu büyük fikri çok doğrudan söylüyor: Gäa’nın ritmi, yaşayan her şeyin içinde sürüyor.