Pohjola είναι μια αρχαία φινλανδική μυθολογική τοποθεσία, που συχνά μεταφράζεται ως «Ο Βορράς» ή «Η Βόρεια Χώρα». Στο φινλανδικό έπος Kalevala, είναι ένα σκοτεινό, κρύο και επικίνδυνο μέρος, αλλά και πηγή μεγάλης δύναμης και μαγείας.
Στο τραγούδι, η λέξη χρησιμοποιείται για να αναφερθεί στη Φινλανδία, τονίζοντας τη σκληρή ομορφιά της, το κρύο κλίμα της και την ανθεκτικότητα των ανθρώπων της. Είναι μια λέξη με βαθιά πολιτιστική και ιστορική σημασία, που δίνει μια μοναδική γεύση της φινλανδικής ψυχής.
Το «Pohjola» του Φινλανδού Olli Halonen είναι ένας τραγουδιστός ύμνος στη δύσκολη, παράξενη και αγαπημένη ζωή του Βορρά. Ξεκινά με το «Aluks oli suo, kuokka Jussi» [Στην αρχή υπήρχε ο βάλτος και ο Γιούσι με την αξίνα], μια εικόνα σκληρής δουλειάς σε μια απέραντη βόρεια πεδιάδα. Και ποιος τρελός θα καλλιεργούσε μια τέτοια γη; «No, tervetuloa Suomeen» [Λοιπόν, καλώς ήρθατε στη Φινλανδία]. Οι Φινλανδοί παρουσιάζονται πεισματάρηδες: δεν εγκαταλείπουν το σπίτι τους μπροστά σε καμία δυσκολία, παρόλο που ονειρεύονται μια μετακόμιση στην Ισπανία όταν συμπληρώνουν το λόττο.
Το χιούμορ είναι στεγνό και πολύ συγκεκριμένο. Το κρύο δεν φοβίζει τον αφηγητή, γιατί «Ei se pysty mun Corollaan» [Δεν μπορεί να τα βάλει με την Corolla μου], ενώ το καλοκαίρι περιμένουν μέσα στο σκοτάδι και γιορτάζουν το «juhannustanssit räntäsateessa» [χορό του θερινού ηλιοστασίου μέσα σε χιονόνερο]. Η Τούρκου, η σάουνα, το sisu, το φινλανδικό ροκ συγκρότημα Popeda και η παλιά Toyota γίνονται μικρά σύμβολα μιας χώρας που συχνά βρίζει το καλοκαίρι της και καταριέται τον χειμώνα, αλλά πάντα επιστρέφει από τα ταξίδια στον Νότο. Η φράση «Se on siunaus kirous, että synnyttiin Pohjolaan» [Είναι ευλογία και κατάρα που γεννηθήκαμε στον Βορρά] τα λέει όλα: μπορεί να πέφτουν, να πίνουν και να βρίζουν, όμως «aina noustaan uudestaan» [πάντα σηκωνόμαστε ξανά] και η δουλειά τους γίνεται.