Ontwijk me oznacza 'unikaj mnie'. To bezpośrednie wezwanie do unikania, które jest dość mocne i rzadko spotykane w piosenkach miłosnych.
W kontekście piosenki, podmiot liryczny, zmęczony kłamstwami i grami, prosi drugą osobę, aby go unikała, co podkreśla jego determinację do zakończenia toksycznej relacji. To słowo oddaje poczucie rezygnacji i pragnienia odcięcia się od kogoś.
„Stop” Nobu to bezpośrednia scena rozmowy, w której cierpliwość jednej osoby właśnie się skończyła. Podmiot liryczny mówi: „Ik hoor al wat je zeggen wilt / En weet dat het niet klopt” [„Już słyszę, co chcesz powiedzieć, i wiem, że to się nie zgadza”]. Nie chce kolejnych wymówek ani pytań: „Bespaar me al je adem” [„Oszczędź mi swojego gadania”]. Najmocniej brzmi refren: „Vraag mij niet meer om liefde” [„Nie proś mnie już o miłość”], po którym pada bardzo chłodne „Je verdient geen ene” [„Nie zasługujesz na ani odrobinę”]. Słowo „baby” jest tu zwrotem do bliskiej osoby, ale nie łagodzi przekazu. Przeciwnie, „Dus baby stop” [„Więc, kochanie, przestań”] brzmi jak ostatnie ostrzeżenie.
W drugiej części pojawia się lista sposobów unikania: „Ontloop me, vermijd me / Ghost me en ontwijk me” [„Omijaj mnie, unikaj mnie / Znikaj bez słowa i wymiguj się”]. „Ghosten” to potoczne określenie nagłego urwania kontaktu bez wyjaśnienia. Bohater nie chce już brać udziału w teście, który, jak mówi, druga osoba ciągle mu urządza: „Ik heb geen tijd om hier te blijven” [„Nie mam czasu tu zostawać”]. Mimo złości w tekście zostaje sprzeczność: „Het liefst hield ik je vast / Ik laat los” [„Najchętniej bym cię przytulił / Puszczam cię”]. To dlatego piosenka nie brzmi jak spokojne rozstanie. To decyzja wypowiadana wtedy, gdy uczucie jeszcze nie zniknęło, ale zaufanie już tak. „Ik geef het op” [„Poddaję się”] powraca jak krótka, stanowcza kropka.