Sultanım σημαίνει «Σουλτάνα μου» ή «Αφέντη μου». Είναι ένας τίτλος σεβασμού και αγάπης, που χρησιμοποιείται για να εκφράσει βαθιά αφοσίωση και θαυμασμό.
Στο τραγούδι, ο Mustafa Ceceli χρησιμοποιεί αυτή τη λέξη για να απευθυνθεί στην αγαπημένη του, αναδεικνύοντας την ως την κυρίαρχη φιγούρα της καρδιάς του. Η χρήση του «Sultanım» προσδίδει μια αίσθηση μεγαλοπρέπειας και απόλυτης παράδοσης στην αγάπη του, καθιστώντας την μια πολύ δυνατή και ενδιαφέρουσα επιλογή.
Στο «Sultanım» («Σουλτάνε μου»), ο αφηγητής μιλά σε ένα πρόσωπο που λατρεύει σχεδόν σαν βασιλιά. Έρχεται να αντικρίσει τα μάτια του, «Can yakan gözlerini» [τα μάτια σου που καίνε], και να ξαναζωντανέψει χάρη στα λόγια του, τα οποία αποκαλεί «Abu hayat» [νερό της ζωής]. Από μισός και αδύναμος θέλει να γίνει πλήρης κοντά του: «Ben aciz ben yarım / Sana tamam olmaya geldim» [είμαι αδύναμος, είμαι μισός / ήρθα να ολοκληρωθώ κοντά σου]. Η εικόνα του αηδονιού που κάθεται στο κλαδί του τριαντάφυλλου δίνει στη λαχτάρα του κάτι παραμυθένιο και απόλυτα αφοσιωμένο.
Το ρεφρέν είναι μια μεγάλη παράκληση: «Kabul et n'olur sultanım» [δέξου με, σε παρακαλώ, σουλτάνε μου]. Λέει πως δεν έχει άλλο πλούτο πέρα από τη ζωή του και πως είναι έτοιμος να την αφήσει για να καεί μέσα στον έρωτα. Στη δεύτερη στροφή, η μεταμόρφωση γίνεται ακόμη πιο έντονη: από «Dağ, taş, toprak» [βουνό, πέτρα, χώμα] θέλει να γίνει «umman» [απέραντος ωκεανός], από άνθρωπος χωρίς αγάπη να ξαναβρεί τον εαυτό του, και από «yaşayan bir ölü» [ζωντανός νεκρός] να γεννηθεί μέσα στην καρδιά του άλλου. Είναι μια δραματική, λίγο υπερβολική, αλλά πολύ όμορφα ξεκάθαρη δήλωση: μακριά από αυτό το πρόσωπο δεν υπάρχει χώρος για κανέναν άλλον.