Sankarihauta kelimesi, 'kahraman' anlamına gelen "sankari" ve 'mezar' anlamına gelen "hauta" kelimelerinin birleşimiyle oluşur. Bu, doğrudan 'kahraman mezarı' olarak çevrilir.
Şarkının başlığında ve sözlerinde geçen bu kelime, savaşta ölen bir kahramanın anıt mezarını veya gömüldüğü yeri ifade eder. Şarkının teması olan kahramanlık, fedakarlık ve ölümle doğrudan bağlantılı olduğu için oldukça çarpıcı ve akılda kalıcıdır.
Finlandiyalı Moonsorrow’un “Tyven / Sankarihauta” adlı şarkısı, savaşın yerle bir ettiği sakin bir köye gelen ve yakınlarını kaybeden bir savaşçının öfkesini anlatıyor. “Katot hehkuivat väreissä liekkien” [Çatılar alevlerin renklerinde parlıyordu] ve “Veri rakkaiden peitti maan” [Sevdiklerinin kanı toprağı kaplamıştı] dizeleri, felaketin görüntüsünü doğrudan verir. Savaşçı, neredeyse yenilmiş insanları etrafında toplar. Öfkesi o kadar büyüktür ki, düşman direnişini tek başına sarsar ve yaklaşık yüz cesedin üzerinden geçer. Merhamet isteyenlerin karşılaştığı şey de acımasızca “kirveen kaulalla” [boyunda balta] olur.
Sonra şarkı, savaş naralarıyla hızlanır: “Miekanterät vapauttakaa” [Kılıçları serbest bırakın] ve “Kostuttakaa kylmää rautaa” [Soğuk demiri ıslatın] sözleri, kılıçların kana bulanmasını emreder. Düşmanlara “Pelkurit jo perääntykää!” [Korkaklar, artık geri çekilin!] diye seslenilir. Fakat bu zaferin bedeli ağırdır: olayı anlatacak çok az kişi hayatta kalır ve sonunda kahramanın zamanı da gelir. Elinde işlemeli kılıcıyla ölür, ancak “Tarustoissa elää ainiaan” [Efsanelerde sonsuza dek yaşar]. Başlıktaki Tyven sakinlik ya da durgunluk, Sankarihauta ise kahraman mezarı anlamına gelir. Bu iki ifade, köyün savaş öncesindeki sessizliğiyle savaşçının son durağını yan yana getirir.