Покебол is de Russische vorm van ‘Pokébal’, het bekende voorwerp waarmee Pokémon worden gevangen. In de regel «лезу в покебол» zegt de zanger speels dat hij in een Pokébal kruipt, waarmee de verliefdheid wordt voorgesteld als gevangen worden zoals een Pokémon.
Mia Boyka maakt van verliefdheid een vrolijk Pokémon-spelletje. De verteller zit op een steentje en zoekt haar geliefde overal: „Тут и там ищу, чтоб не потерять” [Ik zoek hier en daar, zodat ik je niet kwijtraak]. Dan kiest ze hem als haar eigen Pikachu: „Ты мой Пикачу, выбираю тебя” [Jij bent mijn Pikachu, ik kies jou]. Pikachu is het bekende Pokémon-personage, en „Пика-Пикачу-чу-чу” maakt van die keuze een grappige, aanstekelijke kreet. „Так с тобой хочу” [Zo graag wil ik met jou zijn] klinkt kort en speels, precies zoals de herhaalde klanken.
In het tweede deel wordt de verliefdheid steeds gekker. De ik-persoon schiet als een Pokémon de Pokéball in, raakt haar verstand kwijt en zegt: „Я покемон, я попался” [Ik ben een Pokémon, ik ben gevangen]. De geliefde is volgens de tekst een „бомба” [een bom, dus heel aantrekkelijk], vertelt waar je ananassen kunt vinden en draagt met haar een nieuw T-shirt terwijl ze op pad zijn. Zonder haar is het „крышка” [voor mij is het afgelopen], en de verteller zegt ook: „Я вкрашилась в парнишку” [Ik ben verliefd geworden op een jongen]. Het is een heerlijk overdreven, speels lied over iemand kiezen, missen en helemaal door een crush worden meegesleept.