Dor je reč koja se teško prevodi direktno na srpski, ali najbliže značenje je 'čežnja' ili 'melanholična tuga za nečim što je izgubljeno ili daleko'. To je duboko emotivna reč koja obuhvata osećaj nedostajanja i nostalgije.
U pesmi, Mario peva: "Simt că mor ușor / Eu și tu un vis mai știi când mi-ai promis / Că n-o să mor de dor" (Osećam da polako umirem / Ja i ti san, sećaš li se kad si mi obećao / Da neću umreti od čežnje). Ova reč savršeno prenosi intenzitet osećanja i obećanja u kontekstu izgubljene ljubavi.
U pesmi „E Ok Să“ Mario i Misha Miller nas vode kroz priču o neuzvraćenoj ljubavi i žudnji. Počinje jasnim signalima ("Semnale clare de la început" [Jasni signali od početka]) i nadom da će se nešto više razviti. Međutim, ubrzo postaje jasno da se stvari neće odvijati po planu, jer se osoba za kojom žudi viđa sa nekim drugim.
Iako je bolno videti voljenu osobu sa drugim ("Oricât aș vrea iar te văd cu altcineva" [Koliko god želim, opet te vidim sa nekim drugim]), postoji i tračak nade. Ponavlja se stih "Și tu știi deja într-o zi ne vom avea" [I ti već znaš da ćemo se jednog dana imati], što ukazuje na uverenje da će se njihovi putevi ipak ukrstiti. To je slatko-gorka priča o čekanju, nadi i prihvatanju da je ponekad u redu samo želeti nekoga, čak i kada ga ne možeš imati.