Sunnanvind betekent 'zuidenwind'. Het is een poëtisch woord dat een zachte, warme wind uit het zuiden beschrijft, vaak geassocieerd met de lente en de zomer.
In dit lied symboliseert de 'sunnanvind' een periode van geluk en zorgeloosheid, een mooie herinnering aan een voorbije liefde. Het is een uniek woord dat de sfeer van het lied perfect vangt.
Mares' "Sunnanvind" is zo'n liedje dat je meeneemt naar een plek van zoete melancholie. Het begint met prachtige beelden van een geliefde in de lente: "Du hade sidenband i hÄret / Ett vilset solsken dansa' pÄ din kind / Du var det vackraste i vÄren" [Je had zijden linten in je haar / Een verdwaalde zonnestraal danste op je wang / Jij was het mooiste in de lente]. De zanger herinnert zich hoe de geliefde zei: "Nu blÄser det pÄ mÄnen" [Nu waait het op de maan], een poëtische manier om een zachte bries, een zuidenwind ("en sunnanvind"), te beschrijven. Het is duidelijk dat deze persoon het middelpunt was van al het moois in die tijd.
Maar het liedje kijkt ook terug vanuit het heden. Terwijl ze nu cava en Aperol drinken, beseffen ze: "Och det Àr enkelt att förstÄ / Att vi var lyckliga / Att vi var lyckligare dÄ" [En het is makkelijk te begrijpen / Dat we gelukkig waren / Dat we toen gelukkiger waren]. Er is een erkenning van verdriet, "Vi bÄda log igenom grÄten" [We lachten allebei door de tranen heen], maar ook van vergeving: "Jag vet att allting Àr förlÄtet / Vartenda ord vi inte sagt" [Ik weet dat alles vergeven is / Elk woord dat we niet hebben gezegd]. Het meest ontroerende is misschien wel de verschuiving aan het einde, van "Du var det vackraste i vÄren" naar "Vi Àr det vackraste i vÄren" [Wij zijn het mooiste in de lente], wat suggereert dat de liefde en de schoonheid van hun band nog steeds bestaan, en dat ze "lyckliga ÀndÄ" [toch gelukkig] zullen zijn.