Glittrande betekent 'glinsterend' of 'fonkelend'. Het is een prachtig en beeldend woord dat direct een gevoel van magie en feestelijkheid oproept, perfect passend bij de kerstsfeer van het lied.
In de tekst zingt Måns Zelmerlöw over "all glittrande kärlek som änglarna tappar" (alle glinsterende liefde die de engelen laten vallen). Dit woord geeft een unieke en poëtische draai aan het concept van liefde, waardoor het extra speciaal en memorabel wordt in de context van de feestdagen en hereniging.
In “December” van de Zweedse zanger Måns Zelmerlöw komt december bijna als een persoon binnen: in een droom verschijnt een geliefde die de verteller nooit helemaal kon bereiken. Toch voelt die liefde nog dichtbij wanneer hij zijn ogen sluit. De regel “Du och jag och jul är som alla rätt” [“Jij en ik en Kerstmis zijn helemaal juist”] maakt van hun samenzijn iets dat precies klopt. Morgen neemt hij de trein met een kaartje op zak. Om 14.42 uur wil hij op het Centraal Station staan, net als vroeger: verliefd en een beetje gek. De vallende sneeuwvlokken maken het beeld extra lief. Hij en zij zijn, zoals hij zingt, “som sånger om jul” [“als kerstliedjes”].
Daarna wordt het plan heerlijk ouderwets en romantisch: “Rimma dig och mig” [“jou en mij op elkaar laten rijmen”] en samen onder de kerstboom liggen. De harten kloppen en geven elkaar alle glinsterende liefde die de engelen laten vallen. De verteller heeft de wereld rondgezworven, tot zijn wegen ophielden. Hij noemt New York en Bombay, en zegt dat hij in verschillende armen in slaap is gevallen, maar ook dat mistige nachten tot slechte beslissingen leidden. Nu trekt hij een duidelijke grens: geen leven meer zonder haar. Op kerstavond, 24 december, hoopt hij dat zij hem op het station tegemoetkomt met “läppar och händer” [“lippen en handen”]. Zijn “hem” [“thuis”] is hier dus geen huis, maar de persoon naar wie hij terug wil.