Imbroglio betekent letterlijk een ingewikkelde verwarring of een warboel. In het lied vraagt Loretta Goggi: “Che imbroglio era, maledetta primavera?”, waarmee ze haar onverwachte en pijnlijke verliefdheid beschrijft als een emotionele chaos. Het is een opvallend, literair woord dat je niet in elk alledaags lied hoort.
In dit nummer kijkt de zangeres terug op een korte, verleidelijke liefde: samen dicht tegen elkaar aan zitten, witte wijn drinken, bloemen en oude liedjes. Ze noemt het een heerlijke verwarring: “Che imbroglio era, maledetta primavera?” [Wat een gedoe was het, verdomde lente?]. De lente wordt hier bijna een persoon die liefde in gang zet en daarna weer vertrekt. Maledetta betekent letterlijk “vervloekt”, maar klinkt ook speels en verwijtend: de lente heeft haar opnieuw verliefd gemaakt. De vraag “Che fretta c’era?” [Waarom was er zo’n haast?] laat horen dat ze spijt heeft van hoe snel alles ging.
Wat overblijft, is vooral verlangen en verwarring. Een erotische droom voelt bij het wakker worden ineens als een gedicht: “Se al risveglio è diventato un poeta?” [Als het bij het ontwaken een dichter is geworden?]. Dat beeld is een tikje grappig en tegelijk pijnlijk: in haar hoofd krijgt die nachtelijke fantasie veel grotere betekenis. Ze probeert verder te gaan, maar sluit soms per ongeluk haar ogen en denkt weer aan hem: “Se per errore, chiudo gli occhi e penso a te” [Als ik per ongeluk mijn ogen sluit en aan jou denk]. De liefde hoeft maar een uur te duren om opnieuw te beginnen, en precies dát vindt ze zo gevaarlijk aan deze “vervloekte lente”.