Η duna σημαίνει «αμμόλοφος», δηλαδή ένας λόφος από άμμο που σχηματίζεται από τον άνεμο. Στο τραγούδι εμφανίζεται στην ποιητική εικόνα «mujer de lluvia, de sangre en luna, de tierra, sal y duna», όπου η τραγουδίστρια περιγράφει τον εαυτό της σαν μια δυνατή, φυσική παρουσία φτιαγμένη από στοιχεία της φύσης.
Ένα αργό, σχεδόν τελετουργικό τραγούδι όπου η τραγουδίστρια κάνει απολογισμό. Αραδιάζει όσα ένιωσε, έζησε, έμαθε και έδωσε, και κάθε φορά καταλήγει στο ίδιο: «De todo lo que yo te di, ya no me queda nada» (από όλα όσα σου έδωσα, δεν μου μένει πια τίποτα). Δεν ακούγεται σαν παράπονο, πιο πολύ σαν κάποια που αδειάζει τα χέρια της.
Το κέντρο του τραγουδιού είναι η ταυτότητά της: «Soy mujer de lluvia, de sangre en luna» (είμαι γυναίκα της βροχής, του αίματος στο φεγγάρι), «De tierra, sal y duna» (της γης, του αλατιού και της αμμοθίνας). Ακόμα και μπροστά στον θάνατο στέκεται ακίνητη: «Si es que mañana muero, de aquí yo no me muevo» (κι αν αύριο πεθάνω, από εδώ δεν κουνιέμαι). Τον πόνο τον κουβαλάει μέσα της, αλλά δεν τη λυγίζει.
Η Λίντο Πιμιέντα γεννήθηκε το 1986 στη Μπαρανκίγια της Κολομβίας και μετακόμισε στον Καναδά, όπου ζει σήμερα στο Τορόντο. Η μουσική της δένει την κούμπια και τους ήχους της καραϊβικής ακτής της Κολομβίας με ηλεκτρονική παραγωγή, και τα τραγούδια της μιλούν ανοιχτά για τις γυναίκες, τη φυλή και την ταυτότητα.
Το δεύτερο άλμπουμ της, La Papessa, κέρδισε το Polaris Music Prize το 2017, το βραβείο για τον καλύτερο καναδικό δίσκο της χρονιάς. Το Miss Colombia κυκλοφόρησε το 2020 από την Anti Records, γράφτηκε ανάμεσα στο σπίτι της στο Τορόντο και σε ένα χωριό της Κολομβίας και προτάθηκε για Grammy καλύτερου λάτιν ροκ ή εναλλακτικού άλμπουμ.